12 Ἰουνίου

 

0612

12 Ἰουνίου

 

Ἑορταζόμενοι ἅγιοι

 

●     σιος νούφριος Αγύπτιος

●     σιος Πέτρος Θεοφόρος ν θ σκήσας

     γία ντωνίνα

●     σιος ουλιανς ν τος Δογάζου

●     σιος Ζήνων

●     γιος Τριφύλλιος πίσκοπος Λευκωσίας Κύπρου

●     γιος ωάννης Στρατιώτης

●     σιος ρσένιος Κονεζίας Θαυµατουργς (Ῥῶσος)

●     γιος ωάννης ν σπροκάστρ

●     γιος Συνέσιος νέος σιοµάρτυρας πο µαρτύρησε στ Θεσσαλονίκη

●     γιος Βενέδικτος νέος σιοµάρτυρας πο µαρτύρησε στ Θεσσαλονίκη

●     γιος Τιµόθεος νέος σιοµάρτυρας πο µαρτύρησε στ Θεσσαλονίκη

●     γιος Παλος νέος σιοµάρτυρας π τ ωάννινα

 

 

Περισσότερα στοιχεῖα

 

σιος νούφριος Αγύπτιος

π τς µεγαλύτερες σκητικς φυσιογνωµίες τν αγυπτιακν ρήµων, νούφριος καταγόταν π τν Περσία. π παιδ κόµα δειχνε φλογερ πόθο λοκληρωτικς φιέρωσης στ Θεό. Σ νεαρ λικία ντάχθηκε σ µία κοινοβιακ δελφότητα, που γι ρκετ χρόνια σκήθηκε στν πνευµατικ κα σωµατικ γκράτεια κα στν πακοή. µεγάλη του ταπεινοφροσύνη κανε τος δελφούς του ν τν γαπήσουν πολύ. ταν ρίµασε περισσότερο στν λικία νούφριος θέλησε ν πάει βαθύτερα στν ρηµο, ν γνωρίσει κα ν µιµηθε τν ζω τν κε σκητν της. Μ µεγάλη λύπη δελφότητα φησε λεύθερο τ πίλεκτο ατ µέλος της. φο βάδισε ρκετ µέσα στν ρηµο, συνάντησε τν καλύβη το ρηµίτη ρµία, πο µ θεία ποκάλυψη τν περίµενε. ρµίας τν δήγησε σ µία καλύβη, κάτω π ναν πελώριο φοίνικα, πο δίπλα κελάρυζαν τ νερ µίας καθάριας πηγς. κε νούφριος πιδόθηκε σ µεγαλύτερη πνευµατικ σκηση, κα φήµη του διαδόθηκε σ λους τος ρηµίτες, πο συχν πήγαιναν ν τν συµβουλευθον κα ν πάρουν τν εχή του. Τελικά, ταν κάποτε τν πισκέφθηκε ββς Παφνούτιος, φησε τν τελευταία του πνοή, κα Παφνούτιος τν θαψε κάτω π τν πελώριο φοίνικα. Θύµισε, τσι, σ λους τ λόγια το ποστόλου Παύλου: «γύµναζε σεαυτν πρς εσέβειαν». Δηλαδή, γύµναζε κα συνήθιζε τν αυτό σου στ συνεχ ξάσκηση τς γίας ζως.

 

σιος Πέτρος Θεοφόρος ν θσκήσας

Πατρίδα το σίου ατο ταν Κωνσταντινούπολη. Ο γονες του, εσεβ κα διακεκριµένα µέλη τς κε κοινωνίας, τν εχαν ναθρέψει σύµφωνα µ τς ντολς το Χριστο. κπαίδευση το Πέτρου πρξε ξιόλογη κα µ τ προσόντα πο ταν προικισµένος ναδείχτηκε κα στρατηγός. λλ᾿ Πέτρος, µ τν δύναµη τς χριστιανικς ζως, δν ξέφυγε π τν σιο κα φωτειν δρόµο. νέβηκε ψηλά, λλ᾿ µεινε γαθός. Κα ν βρισκόταν µεταξ τν πισήµων κα µεγάλων, γαποσε ν κάνει συντροφι µ τος µικρος κα ν πισκέπτεται τ ταπεινά τους σπίτια, γι ν φέρνει στς στερήσεις κα τς θλίψεις τους παρηγορι κα νακούφιση. Σ κάποια µάχη µως, νικήθηκε τ βασιλικ στράτευµα κα διος πιάστηκε αχµάλωτος. πελευθερώθηκε µ θαυµαστ τρόπο κα πρε τν πόφαση ν᾿ φιερωθε λοκληρωτικ στ Χριστό. Πγε λοιπν στ ώµη, περιηγήθηκε λα τ χριστιανικ µνηµεα, µελέτησε τν στορία τν γώνων τς κκλησίας κα κατόπιν γινε µοναχός. πειτα πγε στ γιον ρος, που σκήτεψε γι ρκετ χρόνια
µέσα σ µία σπηλιά. ταν πέθανε, ο µοναχο τν θαψαν µ τιµές, σν πατέρα κα καθοδηγό τους.

 

γία ντωνίνα

Καταγόταν π τν Νίκαια τς Βιθυνίας κα ζησε στ χρόνια τν βασιλέων Μαξιµιανο κα Διοκλητιανο κα ρχοντα Πρισκιλλιανο. Τ τος 302 συνελήφθη πειδ ταν χριστιαν κα χτυπήθηκε στος µαστούς. Κατόπιν ίχτηκε στ φυλακ κα πειδ πέµενε στν πίστη της, τν κρέµασαν πάνω σ᾿ να ξύλο, τσι στε ν καίγονται ο πλευρές της κα πειτα τν πλωσαν πάνω σ πυρακτωµένη σχάρα. Κατόπιν σούβλισαν τ κάτω κρα της κα τσι µισοπεθαµένη τν ριξαν πάλι στ φυλακή, που µεινε δυ λόκληρα χρόνια. πειτα τν βγαλαν π τν φυλακ κα τν ριξαν στ θάλασσα, που γία λαβε τ µάραντο στεφάνι το µαρτυρίου.

 

σιος ουλιανς ν τος Δογάζου

πεβίωσε ερηνικά.

 

σιος Ζήνων

πεβίωσε ερηνικά.

 

γιος Τριφύλλιος πίσκοπος Λευκωσίας Κύπρου

πεβίωσε ερηνικά. Στν Παρισιν Κώδ. 402 Coislin φ. 157 µνήµη του φέρεται κα τν 13η ουνίου.

 

γιος ωάννης Στρατιώτης

 

σιος ρσένιος Κονεζίας Θαυµατουργς (Ῥῶσος)

 

γιος ωάννης ν σπροκάστρ

Νεοµάρτυρας ατς καταγόταν π τν Τραπεζοντα κα ταν λόγιος πρόκριτος τς πόλης ατς κα πολ εσεβής. σχολούµενος µ τ µπόριο, κάποτε πιβιβάσθηκε σ᾿ να τούρκικο πλοο κα συνόδευε τ µπορεύµατά του. Κατ τν διάρκεια το ταξιδιο, προσευχή, νηστεία κα λεηµοσύνη πο κδήλωσε ωάννης, κίνησε τν φθόνο το Τούρκου πλοιάρχου, ποος µ µακρς συζητήσεις προσπαθοσε ν τν προσηλυτίσει. ωάννης, µπειρος σχετικς µ τς Γραφές, νίκησε τν πλοίαρχο στς θρησκευτικς ατς συζητήσεις. ταν ποβιβάστηκαν στ κκερµαν (σπρόκαστρο), πλοίαρχος συκοφάντησε τν ωάννη στν Τορκο γεµόνα, τι δθεν δωσε λόγο ν γίνει µωαµεθανός. Μετ π λίγο δηγοσαν µ τιµς τν ωάννη, µπροστ στν γεµόνα, πο µ κολακεες κα ποσχέσεις προσπαθοσε ν πιτύχει τν σκοπό του. λλ᾿ ωάννης περίτρανα µολόγησε πς ταν, εναι κα θ παραµείνει χριστιανός, σα πλούτη κα ξιώµατα κα ν το προσφέρουν. Θυµωµένος γεµόνας, διέταξε κα τν βασάνισαν τόσο σκληρά, στε τ αµα του τρεχε σν ποτάµι. Κατόπιν τσι αµόφυρτο τν ριξαν στ φυλακή. Τν πόµενη µέρα, ταν τν ξαναπαρουσίασαν στν γεµόνα, ωάννης µολόγησε µ περισσότερο θάῤῥος τν πίστη του, λέγοντας πς ατ τ βασανιστήρια πο το καναν δν το φάνηκαν τίποτα κα ν χουν λλα καινούργια ς τ φαρµόσουν. ξοργισµένος κόµα περισσότερο π τ λόγια ατ τύραννος, διέταξε κα τν µαστίγωσαν τόσο βάρβαρα, στε ρχισαν ν πέφτουν κοµµάτια ο σάρκες του, µέχρι πο φάνηκαν τ ντόσθιά του. Στ συνέχεια τν δεσαν στν ορ νς γρίου λόγου, πο τν σερνε µέσα στος δρόµους τς πόλης. Τ στιγµ δ πο περνοσε π τν βραϊκ συνοικία, ο βραοι βριζαν κα κακοποιοσαν τν Μάρτυρα. νας µάλιστα, πρε να σπαθ κα το κοψε τ κεφάλι, στς 12 ουνίου 1492. π τ θαύµατα πο κανε τ γκαταλελειµµένο λείψανο το γίου, γεµόνας φοβήθηκε κα δωσε τν δεια στος χριστιανος ν τ παραλάβουν κα ν τ κηδεύσουν µ τιµς σ κάποιο Ναό, που παρέµεινε 70 χρόνια θαυµατουργντας. ργότερα, µ βασιλικς τιµές, µετεκοµίσθη στ Σουτζάβα τς Μολδαυίας. κολουθία το γίου ατο, συνέταξε Πατριάρχης λεξανδρείας Νικηφόρος Κρής, πο κδόθηκε τ 1819 στ άσιο.

 

γιος Συνέσιος νέος

σιοµάρτυρας πο µαρτύρησε στ Θεσσαλονίκη Πατρίδα το γίου ατο, ταν τ χωρι Τρίγλια τς Προσας. ταν λοιπν Συνέσιος λθε σ λικία γάµου, ο γονες του τοιµάζονταν ν τν παντρέψουν. Ατς µως, φλεγόµενος π θεο ρωτα, φυγε κα πγε στ γιον ρος. ρχικ πγε στ Μον βήρων, που ταν δελφός του Θεόφιλος κα θεος του Γεράσιµος. Ατο λοιπν τν συµβούλεψαν κα λθε στ κοινόβιο το πρωτοµάρτυρα Στεφάνου, που µετ π δοκιµ γινε Μοναχός. Λίγα χρόνια πρν τν πανάσταση το 1821, Συνέσιος µαζ µ τος Γέροντες κα τν πίτροπο το γίου ρους ρχοντα κρ Σπανδωνή, συνελήφθησαν π τος Τούρκους κα δηγήθηκαν στ Θεσσαλονίκη. κε τος βασάνισαν σκληρά, πειδ δθεν δν µαρτυροσαν τος κρυµµένους θησαυρος τν Μοναστηριν.

π δυόµισι χρόνια νελέητος βασανισµός τους, κανε τν Συνέσιο µαζ µ τος πόλοιπους Γέροντες ν παραδώσουν µαρτυρικ τν δίκαια ψυχ τος στ Θεό, στς 12 ουνίου 1821.

 

γιος Βενέδικτος νέος

σιοµάρτυρας πο µαρτύρησε στ Θεσσαλονίκη Πατρίδα του ταν τ χωρι ζουβα λλις µουρµπέκι τν Σεῤῥῶν. Νέος κόµα, λθε µ τν πατέρα του στ γιον ρος, που µν πατέρας του γινε µοναχς στ κοινόβιο το πρωτοµάρτυρα Στεφάνου, δ Βενέδικτος στάλη στν Πολύγυρο γι ν µάθει τ ερ γράµµατα. ταν µεγάλωσε γινε κα ατς µοναχς κα ργότερα ερέας. Μ τν πανάσταση το 1821 συνελήφθη π τος Τούρκους, δηγήθηκε δέσµιος µαζ µ λλους καλογήρους στ Θεσσαλονίκη, που πρε τ στεφάνι το µαρτυρίου µ ποκεφαλισµό, στς 12 ουνίου 1821.

 

γιος Τιµόθεος νέος

σιοµάρτυρας πο µαρτύρησε στ Θεσσαλονίκη

 

νέος σιοµάρτυρας Τιµόθεος

καταγόταν π να χωρι τς Βεροίας. ταν ταν νέος παντρεύτηκε κα µετ π τν ποβίωση τς συζύγου το πγε στ γιον ρος, που γινε Μοναχός. Μ τν πανάσταση το 1821, µαρτύρησε κα ατς στ Θεσσαλονίκη, µαζ µ λλους καλογήρους, στς 12 ουνίου 1821. ταν τότε πάνω π 60 χρονν.

 

γιος Παλος νέος σιοµάρτυρας π τωάννινα

Κατ κόσµον νοµαζόταν Πέτρος κα καταγόταν π τ ωάννινα. µεινε ρφανς π πατέρα κα µητέρα του τν στειλε στ λληνικ σχολεο το Παλάνου γι ν διδαχθε τ ερ γράµµατα. Συνέβη µως ν λθει σ παφ µ µοναχος το ερο κοινοβίου το πρωτοµάρτυρα Στεφάνου το γίου ρους, κα ταν ατο πέστρεψαν στ γιον ρος τος κολούθησε κα ατός. Μετ π δοκιµή, γινε µοναχς µ τ νοµα Παλος. Τ 1821 µως, συνελήφθη µαζ µ λλους συµµοναστές του, π τν γεµόνα µπλοτ οµποτ πασ κα δηγήθηκε στ Θεσσαλονίκη. κε λαβε µαρτυρικ τέλος, µετ π φρικτ κα βάρβαρα βασανιστήρια.

Μοιραστείτε το άρθρο:
Share on email
Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on whatsapp
Share on linkedin
Share on skype
Share on print

Ένα κάθε μέρα

28 Οκτωβρίου 2020

28η Οκτωβρίου 1940 – 80 χρόνια

Βροντούν της Πίνδου οι κορφές κι αντιλαλούν τα καταράχια πλαγιές βροντούν, σπηλιές και βράχια κι ως τ’ άστρα φτάνουν οι φωτιές. Τιμή σ’ αυτούς που βροντερά είπανε τ’ «ΟΧΙ» κάποια μέρα τιμή σ’ εκείνους που «Αέρα» με στήθη φώναξαν γερά.

(Στ. Μπολέτσης)

Τεύχος Π.τ.Ν. Αυγούστου - Σεπτεμβρίου 2020

Γίνε και εσύ συνδρομητής !

Πρόσφατες αναρτήσεις

Το συναξάρι της ημέρας

Φιλικές Ιστοσελίδες