2 Ἀπριλίου

0402

2 Ἀπριλίου

 

Ἑορταζόμενοι ἅγιοι

 

●     σιος Τίτος Θαυµατουργός

     Ο γιοι µφιανς κα Αδέσιος

     γία Θεοδώρα Παρθενοµάρτυς

●     γιος Πολύκαρπος

●     σιος Γρηγόριος πο σκησε στν κόλπο τς Νικοµήδειας (1240 µ.Χ.)

    

Περισσότερα στοιχεῖα

 

σιος Τίτος Θαυµατουργός

Ψυχ µ θερµ γάπη στ Θε κα τν πλησίον. πως Κύριος εχε πε στος µαθητές του, «µν βρµά στιν να ποι τ θέληµα το πέµψαντός µε», δικό µου, δηλαδή, φαγητ εναι ν πράττω τ θέληµα κείνου (το Πατέρα Θεο) πο µ πέστειλε, τσι συνέβαινε κα στν σιο Τίτο.
Τροφή του ταν ν πράττει µ κάθε τρόπο τ θέληµα το ορανίου Πατέρα κα ν χρησιµοποιε τν ζωή του γι τν θικ κα πνευµατικ οκοδοµ τν δελφν του. ταν γινε µοναχός, λαµψε µ τν φιλάδελφη συµπεριφορά του, τν πραότητα κα τν πιείκεια. ταν χαρακτρας πο γνώριζε ν παραβλέπει, ν µακροθυµε, ν νέχεται, ν συνδιαλέγεται, ν διαλύει τς παρεξηγήσεις, ν κερδίζει γρήγορα τν µπιστοσύνη κα ν κατακτ τς καρδις τν λλων. τσι, γινε πνευµατικς γέτης µεγάλης ποδοχς κα πλθος λαϊκν κα µοναχν ζητοσαν ν ὠφεληθοῦν ἀπὸ τὴν συντροφιά του. Μάλιστα, ὁ Θεὸς ἀντάµειψε τὴν καθαρότητα τῆς ψυχῆς καὶ τῆς ζωῆς του µὲ τὸ χάρισµα νὰ θαυµατουργεῖ. Ἀφοῦ ἔµεινε σταθερὸς στὴν πίστη µέχρι τέλους τῆς ζωῆς του, ἀποδήµησε στὸν Κύριο, ἀφήνοντας πίσω του πολλοὺς µιµητές.

 

Ογιοι µφιανς κα Αδέσιος

Κατάγονταν π τν Λυδία κα ταν δέλφια. Στ χριστιανισµ δηγήθηκαν π τν γιο µάρτυρα Πάµφιλο, κα σν γνήσιοι µαθητές του, προσπαθοσαν ν µιµηθον τν σοφία του κα πρ πάντων τ µαρτυρικ τέλος του. ταν ατοκράτορας Διοκλητιανς κήρυξε διωγµ κατ τν χριστιανν, ο δελφο µφιανς κα Αδέσιος συνελήφθησαν π τν παρχο Ορβανό. Πρτος νακρίθηκε µφιανός. φο µολόγησε τν πίστη του µ θάῤῥος, τν κτύπησαν στν ρχ σκληρά. πειτα µ τ πλευρ σχισµένα κα τς σάρκες τν ποδιν του κοµµένες π καυτ λάδι, ίχτηκε στ βυθ τς θάλασσας κα κε βρκε µαρτυρικ θάνατο.

λλος δελφός, Αδέσιος, φο µολόγησε κα ατς τ Χριστό, ξορίστηκε στν Αγυπτο, που ποβλήθηκε σ καταναγκαστικ ργα. λλ᾿ Αδέσιος πέµεινε. Διότι ξερε καλ ατ πο πόστολος Παλος λέει: τι δηλαδ στος χριστιανος γινε χάρη χι µόνο ν πιστεύουν στ Χριστό, λλ κα ν πάσχουν γι τν χάρη Του.

ρχοντας µως εροκλς, συµπεριφερόταν βάναυσα στος κε χριστιανούς. π γανάκτηση τότε Αδέσιος, κάποια µέρα τν χαστούκισε δηµόσια. Τ ποτέλεσµα ταν ν τν βασανίσουν σκληρά, κα κατόπιν τν ἔῤῥιξαν στ θάλασσα. γία Θεοδώρα Παρθενοµάρτυς Καταγόταν π τν Τύρο τς Φοινίκης κα δεκαεπτ χρονν παρουσιάστηκε στν ρχοντα τς Παλαιστίνης Ορβανό, ποος τν ώτησε ν πράγµατι πιστεύει στν Χριστό. Θεοδώρα µ κπληκτικ θάῤῥος µολόγησε τι πράγµατι πιστεύει. Τότε τν δειραν σκληρ στ πλευρ κα τος µαστούς. Κατόπιν τν ριξαν στ θάλασσα, που παρέδωσε τν ψυχή της στ χέρια το Θεο κα λαβε τ στεφάνι το µαρτυρίου. Πολ πιθαν γία ατ ν εναι δια, µ τν γία Θεοδοσία τς 29ης Μαΐου. Διότι τ βιογραφικά τους στοιχεα εναι, σχεδόν, µοια.

 

γιος Πολύκαρπος

Μαρτύρησε δι ξίφους.

 

σιος Γρηγόριος ποσκησε στν κόλπο τς Νικοµήδειας (1240 µ.Χ.)

ζησε τν 13ο αἰῶνα κα καταγόταν π τ µέρη Βιθυνίας. Γρηγόριος, π παιδ ζησε ζω σύµφωνα µ τ παραγγέλµατα το Εαγγελίου. Στς σπουδές του ναδείχτηκε εφυέστατος κα πιµελέστατος. Τ µάθησή του ατ χρησιµοποίησε γι τν κκλησία κα γι τν πνευµατικ οκοδοµ το πλησίον. Μετ π καιρ Γρηγόριος ποσύρθηκε σ΄ να π τ πι φηµισµένα µοναστήρια τς ποχς του. κε λαµψε µ τν ρετή του. λλ µερικο φθονερο µοναχο τν συκοφάντησαν, τι δθεν κλεψε ερ σκεύη τς Μονς. θότητά του ποδείχτηκε, λλ΄ Γρηγόριος φυγε π τ µοναστήρι κενο κα πγε σ΄ λλο, που µόναζε κα δελφός του. κε Γρηγόριος νέπτυξε κόµα περισσότερο τς γνώσεις κα τς ρετές του, µ ποτέλεσµα ν τὸν κάνουν ἱερέα. Κατόπιν πῆγε σ΄ ἕνα διπλανὸ χωριό, ὅπου µὲ τὶς γνώσεις καὶ τὴν µεγάλη του πνευµατικότητα, βοηθοῦσε τοὺς συνανθρώπους του.

σατανάς, µέσ τν ργάνων του, το στησε πολλς παγίδες. λλ΄ Γρηγόριος, µ τν χάρη το Θεο, τς ξεπέρασε θικτος. Πέθανε σ λικία 50 χρονν τν 2α πριλίου 1240, φο γωνίστηκε µ τς γνώσεις του γι τν πλησίον µέχρι τελευταίας του πνος. 

Μοιραστείτε το άρθρο:
Share on email
Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on whatsapp
Share on linkedin
Share on skype
Share on print

Ένα κάθε μέρα

22 Οκτωβρίου 2020

28η Οκτωβρίου 1940 – 80 χρόνια

«Εάν ο Ρωσικός λαός κατόρθωσε να ορθώσει αντίσταση μπροστά στις πόρτες της Μόσχας, να συγκρατήσει και να ανατρέψει τον Γερμανικό χείμαρρο, το οφείλει στον Ελληνικό λαό, που καθυστέρησε τις Γερμανικές μεραρχίες».

(Georgy Zhoukov, Στρατάρχης του Σοβιετικού στρατού)

Τεύχος Π.τ.Ν. Αυγούστου - Σεπτεμβρίου 2020

Γίνε και εσύ συνδρομητής !

Πρόσφατες αναρτήσεις

Το συναξάρι της ημέρας

Φιλικές Ιστοσελίδες