Πασχαλινό ταμπλώ: Περιμένοντας τo Πάσχα

Αφηγητής: Άνοιξη! Λουλούδια μύρια γέμισε όλη την πλάση
χρώματα, ευωδιές και μύρα, όλη η γη για να γιορτάσει∙
τη Μεγάλη Εβδομάδα και τα Πάθη τα σεπτά
του Χριστού ποθεί να ζήσει κάθε ανθρώπινη καρδιά.
Είναι όλα ετοιμασμένα; Περιμένουν τον Χριστό
που έρχεται για μας να πάθει, ν  ανεβεί και στο Σταυρό;

Όλοι: Όλη η πλάση Σε προσμένει, να Σου ψάλει ωσαννά∙
τα λουλούδια και τα δέντρα, λαμπερή η εκκλησιά.
Δεντρολίβανο και βάγια, τριαντάφυλλα ανοιχτά,
τα γαρύφαλλα, οι βιολέτες, τα κρινάκια τα λευκά.

Βάγια: Φοινικόκλαδα και βάγια καταπράσινα, χλωρά,
περιμένουμε το Πάσχα με λαχτάρα στην καρδιά!
Ο ιερέας θα μας δώσει ευλογία στους πιστούς
την Κυριακή των Βαΐων σ’ όλους, όλους τους ναούς.

Τριαντάφυλλα: Και εμείς, τριανταφυλλάκια ροζ και κίτρινα, λευκά,
μοβ και κόκκινα, ανθισμένα, με τα πέταλα ανοιχτά
περιμένουμε να πάμε και εμείς στην Εκκλησιά
δώρο στο Χριστό να είναι η δική μας ευωδιά.

Κρινάκια: Μα κι εμείς, μικρά κρινάκια ολόλευκα κι ευωδιαστά
περιμένουμε χεράκια να μας κόψουν με χαρά
με ευλάβεια να μας φέρουν στον Ναό τον ιερό,
να μας ακουμπήσουν κάτω απ’ τον ξύλινο Σταυρό.

Βιολέτες: Και εμείς, μικρές βιολέτες, μοβ και άσπρες και λιλά,
τη στιγμή πώς λαχταρούμε δω στου κήπου τη γωνιά,
που στα πόδια του Χριστού μας θ’ ακουμπήσουμε απαλά
και τον Επιτάφιό Του θα στολίσουμε σεμνά!

Όλοι: Όλη η πλάση Σε προσμένει, να Σου ψάλει ωσαννά∙
τα λουλούδια και τα δέντρα, λαμπερή η εκκλησιά.
Οι γλυκόλαλες καμπάνες, το καντήλι το χρυσό,
τα κεριά και το λιβάνι στο αναμμένο θυμιατό.

Θυμιατήρι: Το ωραιότερο λιβάνι και το πιο ευωδιαστό
κράτησα για να προσφέρω αυτές τις μέρες στο Χριστό.
Την εικόνα του Νυμφίου ευλαβικά θα θυμιατίζω,
ν’  ανεβαίνει στα ουράνια η προσευχή θα σας θυμίζω.

Καντηλάκια: Και εμείς τα καντηλάκια θε να καίμε ταπεινά
τη Μεγάλη Εβδομάδα∙ και την όμορφη εκκλησιά
θα φωτίζουμε με χάρη, με το φως το ιλαρό,
καθώς όλοι θ’ ατενίζουν τις εικόνες, το Σταυρό.

Καμπανούλες: Με τον πιο γλυκό μας ήχο, πένθιμο ή χαρωπό
θα χτυπάμε, να καλούμε τους ανθρώπους στο Ναό.
Κάθε μια ακολουθία υπέροχη, μοναδική
θα μιλά μες στην καρδιά μας, θα γλυκαίνει την ψυχή.

Κεράκια: Κι εμείς, τα μικρά κεράκια, έτοιμα είμαστε εδώ
με τη φλόγα μας να καίμε πάντοτε για τον Χριστό.
Κάθε χέρι και κεράκι και στα χείλη προσευχή
τη Μεγάλη Εβδομάδα, για να ζήσει η ψυχή.

Όλοι: Όλη η πλάση Σε προσμένει, να Σου ψάλει ωσαννά∙
τα λουλούδια και τα δέντρα, λαμπερή η εκκλησιά.
Οι χαρούμενες λαμπάδες περιμένουνε κι αυτές
τη Μεγάλη Εβδομάδα, όμορφες, λευκές-λευκές.

Λαμπάδες: Με πολύχρωμες κορδέλες και στολίδια χαρωπά
περιμένουμε το Πάσχα μ’ ανυπόμονη καρδιά!
Κάποιο χέρι να μας πάρει, να μας φέρει στο Ναό
της Ανάστασης τη νύχτα, στο σκοτάδι το πυκνό.

Γιορτινές οι φορεσιές μας, μα οι καρδιές μας πάντ’ απλές
δίχως περηφάνια, πείσμα και κακίες, πονηριές.
Να ανάψουμε ποθούμε και εμείς απ’ τ’ άγιο Φως
σ’ όλους γύρω να μιλούμε για το φως, που είν’ ο Χριστός!

Όλοι: Όλη η πλάση Σε προσμένει, να Σου ψάλει ωσαννά∙
τα λουλούδια και τα δέντρα, λαμπερή η εκκλησιά.
Μα απ’ όλα πιο πολύ Σε προσμένουν τα παιδιά,
να Σου δώσουνε, Χριστέ μου, τη μικρή τους την καρδιά.

Παιδί Α: Τη Μεγάλη Εβδομάδα εγώ πολύ την αγαπώ
και στην Εκκλησία θα τρέξω, ν’ αντικρίσω τον Χριστό.
Την εικόνα του Νυμφίου με ευλάβεια προσκυνώ
κι από μέσα απ’ την ψυχή μου προσευχή θερμή θα πω.

Παιδί Β: Εγώ, σαν μικρό κεράκι και καντήλι ταπεινό,
να ᾿χω πίστη στην καρδιά μου, Θεέ μου, Σε παρακαλώ
και σε κάθε δυσκολία σε Εσένα να κοιτώ,
που ανέβηκες για μένα, Κύριε, πάνω στο Σταυρό.

Παιδί Γ: Σαν βιολέτα ανθισμένη και τριαντάφυλλο ανοιχτό
να ᾿ναι η μικρή καρδιά μου αυτό το Πάσχα λαχταρώ
δίχως ψέμα και κακία, ζήλεια και εγωισμό
καθαρή, λευκή σαν χιόνι, δώρο στο Νυμφίο Χριστό.

Παιδί Δ: Της βιολέτας και των κρίνων πόθησα την ευωδιά
να προσφέρω στο Χριστό μας, που για μένα θα πονά.
Γι’ αυτό μέσα στην καρδιά μου έναν αγώνα ξεκινώ,
όλους ν’ αγαπάω πάντα, να βοηθώ, να συγχωρώ.

Παιδί Ε: Σαν Σε βλέπω, Κύριέ μου, καρφωμένο στον Σταυρό
για εμένα, το παιδί Σου, και το βλέμμα Σου κοιτώ,
νιώθω να με πλημμυρίζει η αγάπη Σου. Κι εγώ
την καρδιά μου Σου προσφέρω, το δικό μου «ευχαριστώ».

Παιδί ΣΤ: Στο Χριστό κοντά θα τρέξω όλη αυτή την εβδομάδα,
μέχρι που να ᾿ρθει το Πάσχα. Και κρατώντας τη λαμπάδα
μ’ άγιο Φως θα την ανάψω και θα κλείσω στην καρδιά
τον Χριστό Αναστημένο, Λυτρωτή μου, Βασιλιά!

 

Μυρόπη

 

«Πρός τή ΝΙΚΗ», Απρίλιος 2018

 

Μοιραστείτε το άρθρο:
Share on email
Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on whatsapp
Share on linkedin
Share on skype
Share on print
Σχόλια:

Αφήστε μια απάντηση

Ένα κάθε μέρα

20 Οκτωβρίου 2020

Σοφία και πείρα

Ο λόγγος έχει αυτιά κι ο κάμπος έχει μάτια.

παροιμία

Τεύχος Π.τ.Ν. Αυγούστου - Σεπτεμβρίου 2020

Γίνε και εσύ συνδρομητής !

Πρόσφατες αναρτήσεις

Το συναξάρι της ημέρας

Φιλικές Ιστοσελίδες