ΜΠΟΡΕΙ ΕΝΑΣ ΧΩΡΙΣΜΟΣ ΝΑ ΦΕΡΝΕΙ ΧΑΡΑ;

Ο ευαγγελιστής Λουκάς, μέσα από το ανάγνωσμα της εορτής της Αναλήψεως, μας μεταφέρει στις τελευταίες στιγμές του αναστημένου Χριστού πάνω στη γη.
Ενώ οι μαθητές ακόμη προσπαθούσαν να καταλάβουν τι είχε συμβεί με την Ανάσταση του Κυρίου, ο Ιησούς στάθηκε ξαφνικά ανάμεσά τους και τους είπε: «Ειρήνη υμίν»· Να έχετε ειρήνη με τον Θεό, ειρήνη μεταξύ σας, ειρήνη μέσα στις ψυχές σας. Όμως, εκείνοι τρόμαξαν, γιατί ακόμα ο φόβος και η αμφιβολία κυριαρχούσαν μέσα τους. Νόμισαν πως έβλεπαν φάντασμα. Ο Κύριος, γνωρίζοντας τους λογισμούς τους, τους κάλεσε να Τον ψηλαφήσουν. Τους έδειξε τα χέρια και τα πόδια Του που έφεραν τα σημάδια των καρφιών, για να βεβαιωθούν ότι ο Αναστημένος Διδάσκαλός τους είναι Αυτός ο ίδιος που είχε σταυρωθεί.
Θέλοντας να ενισχύσει την πίστη τους, έφαγε μπροστά τους φαγητό, δείχνοντας ότι δεν πρόκειται για οπτασία αλλά για πραγματική Ανάσταση. Τους εξήγησε πως το Πάθος και η Ανάστασή Του είχαν προφητευθεί και τους ανέθεσε μια μεγάλη αποστολή: να μεταφέρουν σε όλον τον κόσμο το μήνυμα της μετάνοιας και της άφεσης των αμαρτιών.
Και όπως βρισκόταν αναμεσά τους και ενώ τους έδινε την υπόσχεση ότι σύντομα θα λάβουν τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος, άρχισε να απομακρύνεται από αυτούς και να ανεβαίνει προς τον ουρανό. Και καθώς ανέβαινε όλο και πιο ψηλά, τους ευλογούσε. Μέχρι που αναλήφθηκε και χάθηκε στο βάθος του ουρανού, τους ευλογούσε.
Εκείνοι, αφού Τον προσκύνησαν, επέστρεψαν στην Ιερουσαλήμ με πολλή χαρά και ελπίδα, δοξολογώντας τον Θεό και περιμένοντας με πίστη και προσευχή τον ερχομό του Αγίου Πνεύματος.

❖ ❖ ❖

Αυτό που κάνει εντύπωση στο τέλος αυτής της συγκλονιστικής σκηνής είναι η χαρά των μαθητών την ώρα της Αναλήψεως του Κυρίου. Με ανθρώπινα κριτήρια αυτή η χαρά των μαθητών φαίνεται παράδοξη.
Βλέπουν τον Διδάσκαλό τους να αναχωρεί, γνωρίζουν ότι δεν θα Τον δούν πιά με τα σωματικά τους μάτια κι όμως, η χαρά τους είναι βαθιά και μεγάλη.
Αλλά γιατί χαίρονται, ενώ αποχωρίζονται τον αγαπημένο τους Διδάσκαλο;
1. Γιατί τώρα ξέρουν ότι ο Χριστός νίκησε οριστικά τον θάνατο. Η Ανάληψή Του δεν είναι χωρισμός αλλά θρίαμβος, νίκη! Ο Αναστημένος Κύριος δοξάζεται και ανεβάζει μαζί Του στον ουρανό αναστημένη και την ανθρώπινη φύση.
2. Γιατί ο Χριστός ουσιαστικά δεν τους εγκαταλείπει. Τους υποσχέθηκε την έλευση του Αγίου Πνεύματος και τη διαρκή παρουσία Του μέσα στην Εκκλησία. Έτσι, η φυσική απουσία τελικά γίνεται διαρκής πνευματική κοινωνία.
3. Φεύγουν χαρούμενοι, γιατί τους εμπιστεύεται μεγάλη αποστολή. Γίνονται μάρτυρες και συνεργοί στο σχέδιο της σωτηρίας των ανθρώπων, και αυτό γεμίζει τη ζωή τους με νόημα και ελπίδα.
Αυτή τη χαρά μεταγγίζουν και σε μας οι μαθητές του Κυρίου. Μια χαρά εσωτερική, βαθιά, που δεν φεύγει ποτέ από μέσα μας, εφόσον είναι παρών στη ζωή μας ο Χριστός. Εφόσον εμπιστευόμαστε Εκείνον και στα εύκολα και στα δύσκολα. Εφόσον αφήνουμε τη ζωή μας να την κατευθύνει η χάρις του Αγίου Πνεύματος και αγωνιζόμαστε να ζούμε με πίστη και με την προσδοκία της βασιλείας των ουρανών.

ΠΑΡΑΘΥΡΟ:
Η Ανάληψη του Κυρίου δεν είναι χωρισμός αλλά θρίαμβος, νίκη! Ο Αναστημένος Κύριος δοξάζεται και ανεβάζει μαζί Του στον ουρανό αναστημένη και την ανθρώπινη φύση.

Περιοδικό «ΠΡΟΣ ΤΗ ΝΙΚΗ», Μάϊος 2026