13 Σεπτεμβρίου

0913

13 Σεπτεμβρίου

 

Ἑορταζόμενοι ἅγιοι

 

     γκαίνια ερο Ναο γίας ναστάσεως

●     γιος Κορνήλιος κατόνταρχος

●       γιος Στράτων

Ο γιοι Κρονίδης, Λεόντιος, Σεραπίων, Γορδιανός, Σέλευκος, Μακρόβιος,

Οαλέριος ( Οαλεριανς), Λουκιανός, Ζωτικός κα λε

●     γιος ριστείδης

●     σιος Πέτρος « ν τ τρώ» (κατ΄ λλους « ν τ γρέ)

●     σιος ερόθεος Νέος

●     γιος Μέλετος Πηγς

     Προεόρτια τς ψώσεως το Τιµίου κα Ζωοποιο Σταυρο

 

Περισσότερα στοιχεῖα

 

γκαίνια ερο Ναογίας ναστάσεως

Πρόκειται γι τν Να το Παναγίου Τάφου, πο Μέγας Κωνσταντνος νήγειρε στν τόπο το Γολγοθ κα τν Να ατ γκαινίασε κατ τ τος 330.

 

γιος Κορνήλιος κατόνταρχος

Γι τν Κορνήλιο ναφέρουν ο Πράξεις τν ποστόλων, στ δέκατο (ι΄) κεφάλαιο. ταν ρωµαος κατόνταρχος, θεοφοβούµενος µως κα χι εδωλολάτρης. Προσλθε στ Χριστ µ τν διδασκαλία το ποστόλου Πέτρου. Κατόπιν, πως ναφέρει παράδοση, Κορνήλιος δίδαξε τ Εαγγέλιο στ Φοινίκη, Κύπρο, ντιόχεια κα φεσο. Τελικά, γινε πίσκοπος Σκήψης τς Μυσίας. κε τ ργο το Κορνηλίου ταν καρποφόρο, χάρη στ θαρραλέα µολογία του µεταξ τν εδωλολατρν. λλ καταγγέλθηκε στν παρχο Δηµήτριο, πο τν συνέλαβε κα τν πίεσε ν ρνηθε τ Χριστό, φο τν δήγησε µέσα σ εδωλολατρικ ναό, µπροστ σ πλθος κόσµου. Τελικ Κορνήλιος χι µόνο µεινε σταθερς στν µολογία του, λλ βρκε κα τν εκαιρία ν διδάξει τ Εαγγέλιο σ λους τος παρευρισκόµενους µέσα στ ναό. Μεταξ ατν ταν σύζυγος κα γις το παρχου. Κορνήλιος, λοιπόν, στράφηκε κα επε στν παρχο τι οκογένειά του δ θ πάθει κακό. Τ λόγια ατ βαλαν σ πορία τν παρχο. Πράγµατι µως, µόλις Κορνήλιος βγκε π τ ναό, γινε µεγάλος σεισµός, πο ριξε τ να κα θαψε πολλος κάτω π τ ρείπια του. Τ σύζυγο, µως, κα τ γι το παρχου, τος βρκαν δι θαύµατος ζωντανούς. Τότε παρχος µ λη του τν οκογένεια κα σχεδν λη τν πόλη βαπτίσθηκαν χριστιανοί. τσι, Θες ξίωσε τν πρώην θνικ Κορνήλιο ν γίνει «πόστολος κα διδάσκαλος θνν»

 

γιος Στράτων

γιος ατς ζησε στ Βιθυνία κα συνελήφθη π τν κε ρχοντα κα βασανίστηκε µ διάφορα βασανιστήρια. πειτα δεσαν τ χέρια του π τ κλαδι δυ κέδρων, πο λύγισαν µέχρι τ δαφος. Κατόπιν τος λυσαν µ ποτέλεσµα γιος ν διαµελιστε στ δυό. Ατ συνέβη στ χρόνια το τυράννου Λικινίου (315).( µνήµη του, π ρισµένους Συναξαριστές, παναλαµβάνεται κα τν 9η Σεπτεµβρίου).

 

Ογιοι Κρονίδης, Λεόντιος, Σεραπίων, Γορδιανός, Σέλευκος, Μακρόβιος, Οαλέριος ( Οαλεριανς), Λουκιανός, Ζωτικός καλελοι πραν τ στεφάνι τς µαρτυρικς δόξας τν 4ο αἰῶνα µ.Χ. π βασιλείας Λικινίου.

Κρονίδης, διάκονος στν λεξάνδρεια, ταν πολ µορφωµένος, ταλαντοχος διδάσκαλος µ µεγάλη ρετ κα ζλο, κατ τ πόδειγµα το πρωτοµάρτυρα Στεφάνου. Λεόντιος κα Σεραπίων ταν διακεκριµένοι µαθητές του, τοιµοι πως κα διδάσκαλός τους ν πάθουν τ πάντα γι τ Χριστό. τσι κα γινε. Κάποια µέρα, ν διναν λαµπρ πολογία γι τν χριστιανικ πίστη µπροστ στος εδωλολάτρες, ατο κνευρισµένοι τος κακοποίησαν γρια µ πέτρες κα ρόπαλα. Κατόπιν τος δεσαν τ χέρια κα τος ριξαν στ θάλασσα, που κα παρέδωσαν τς γιες ψυχές τους. Ο γιοι Γορδιανός, Σέλευκος κα Μακρόβιος, µαρτύρησαν στ Γαλατία. φο µολόγησαν τ Χριστό, ο πιστοι τος ριξαν τροφ στ γρια θηρία. Οαλλέριος, δελφικς φίλος τν τριν προηγουµένων µαρτύρων, πουσίαζε ταν κενοι µαρτύρησαν, ταν µως πανλθε πγε στν τάφο τους, που τν ξίωσε Θες ν πεθάνει. Στράτων παρέδωσε τ πνεµα του στ Βιθυνία, φο το σχισαν τ σκέλη. Τέλος, Λουκιανός, Ζωτικς κα λε, ποκεφαλίστηκαν κα πότισαν µ τ αµα τους τν πόλη τν Τοµέων µ διαταγ το ρχοντα Μαξίµου.

 

γιος ριστείδης

ταν θηναος επατρίδης, φιλόσοφος ξ νδόξου θηναϊκο γένους, κα ζησε κατ τν Β΄ µετ Χριστν αἰῶνα π ατοκρατορίας δριανο. ερώνυµος γραψεν γκώµιον ξυψν ατν ς σαπόστολον. µυήθη τν εσέβειαν ες Χριστόν, παρ το γίου Διονυσίου κα το γίου εροθέου. γραψεν ες τν δριανν πολογίαν πρ τν διωκωµένων Χριστιανν. διώχθη κα πειδ λειπεν δριανς µετέβη ες τν Ρώµην κα πηλογήθη. Κατόπιν µετεφέρθη ες θήνας που µαρτύρησεν, κρεµασθες ες τν κοίλην της γορς τν θηνν, τν 13ην Σεπτεµβρίου το 120 µ.Χ. κατ τ παλαιν συναξάριον, τ ποον µετεφράσθη ες τ λατινικ παρ το ερωνύµου. < /span>

 

σιος Πέτρος «ν τῇ τρώ» (κατ΄ λλους «ν τγρέ»)

ζησε στ χρόνια το βασιλι Νικηφόρου το Α΄ (802-811) κα Σταυρακίου (784-806). Καταγόταν π τν σία κα π νεαρ λικία εχε κλήση στ µοναχικ ζωή. Πγε στν τρώα τς Βιθυνίας, που πέρασε τν ζωή του µ αστηρότατη σκηση κα πεβίωσε ερηνικά.

 

σιος ερόθεος Νέος

Σύµφωνα µ τν γιο Νικόδηµο τν γιορείτη, σιος ατς γεννήθηκε κατ τ τος 1686 στν Καλαµάτα τς Πελοποννήσου, π γονες πλούσιους κα εσεβες, τν Δµο κα τν σηµίνα. σκήτευσε στ Μον βήρων το γίου ρους, κανε πολλ θαύµατα κα πεβίωσε ερηνικ τ 1745. Σ. Εστρατιάδης µως στ γιολόγιό του γράφει: «Τοτον τν σιον κατέταξεν ες τ γιολόγιον τς κκλησίας Νικόδηµος, ερν φανταστικν ατο βίον (δε Νέον κλόγιον) µετ θαυµάτων συνοδευόµενον, γραφέντα π φανατικο φίλου το εροθέου».

 

γιος Μέλετος Πηγς

πρξε πατριάρχης λεξανδρείας (1590-1601). Μεγάλη κκλησιαστικ προσωπικότητα το 16ου αἰῶνα, χρηµάτισε κα τοποτηρητς το Οκουµενικο Πατριαρχείου σ χαλεπος καιρος (1597-1598). Γεννήθηκε τ 1549 στν Χάνδακα τς Κρήτης π εκατάστατη κα εσεβ οκογένεια, λαβε ξιόλογη γκύκλιο µόρφωση κα συνέχισε τς νώτερες σπουδές του στ Πανεπιστήµιο το Παταβίου. Μετ τν πιστροφή του, σπάστηκε τν µοναχικ βίο στ µον γκαράθου τς Κρήτης, στν ποία γούµενος ταν µετέπειτα Πατριάρχης λεξανδρείας Σίλβεστρος (1566-1590). ς γούµενος τς µονς γκαράθου µετ τν ποχώρηση το Σιλβέστρου, γωνίστηκε µ ζλο ναντίον τς λατινικς προπαγάνδας. Σύντοµα ναφέρεται ς κληρικς κα πρωτοσύγκελλος το πατριαρχείου λεξανδρείας. Μετ τν θάνατο το Σιλβέστρου, χειροτονήθηκε πατριάρχης λεξανδρείας π τν πατριάρχη ντιοχείας ωακεµ (5 Αγούστου 1590). γωνίστηκε µ µεγάλο νδιαφέρον γι τς ρθόδοξες σχέσεις κα τ διεκκλησιαστικ προβλήµατα. Περιόρισε τ χρέη το πατριαρχείου, νοικοδόµησε µ τν συνδροµ κα το γεµόνα τς Μολδοβλαχίας ερεµία νέο πατριαρχικ οκο κα λυσε πολλ π τ πιεστικ προβλήµατα το πατριαρχείου, ς τν πρόωρο θάνατό του σ λικία 52 τν (1601).

 

Προεόρτια τς ψώσεως το Τιµίου κα Ζωοποιο Σταυρο

Μοιραστείτε το άρθρο:
Share on email
Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on whatsapp
Share on linkedin
Share on skype
Share on print

Ένα κάθε μέρα

21 Οκτωβρίου 2020

28η Οκτωβρίου 1940 - 80 χρόνια

«Με σθεναρή αντίσταση το έθνος μας δίδαξε στον κόσμο ότι δεν αξίζουν τίποτα τα σύνεργα του αφανισμού μπροστά στο μεγάλο όπλο που λέγεται ψυχή».

(Γεώργιος Βλάχος)

Τεύχος Π.τ.Ν. Αυγούστου - Σεπτεμβρίου 2020

Γίνε και εσύ συνδρομητής !

Πρόσφατες αναρτήσεις

Το συναξάρι της ημέρας

Φιλικές Ιστοσελίδες