17 Σεπτεμβρίου

0917

17 Σεπτεμβρίου

 

Ἑορταζόμενοι ἅγιοι

 

     Ο γίες Σοφία, Πίστη, λπίδα κα γάπη

     γία γαθοκλεία

     Ο γιοι Μάξιµος, Θεόδοτος κα σκληπιοδότη

     γία Λούκια χήρα κα Γεµινιανός γιός της

     γία Θεοδότη «τς ν Νίκαι»

     Ο γιοι Χαράλαµπος, Παντολέων κα συνοδεία τους

     Ο γιοι Πηλέας κα Νελος εροµάρτυρες κα πίσκοποι

     Ο γιοι Πατερµούθιος κα λίας ο νδοξοι

     Ο γιοι 100 Μάρτυρες ο Αγύπτιοι

     Ο γιοι 50 Μάρτυρες π τν Παλαιστίνη

     Ο γιοι ρακλείδης κα Μύρων πίσκοποι Ταµάσου τς Κύπρου

●     σιος ναστάσιος θαυµατουργς « ν Κύπρ»

●     γιος Εξίφιος

Περισσότερα στοιχεῖα

 

Ογίες Σοφία, Πίστη, λπίδα καγάπη

Μαρτύρησαν στ χρόνια το ατοκράτορα δριανο (117-138). µητέρα Σοφία, τίµια κα θεοσεβς γυνακα, γρήγορα χήρεψε, κα µ τς τρες κόρες της λθε στ Ρώµη. κε συνελήφθησαν, διότι καταγγέλθηκαν σν φηµισµένες χριστιανές. φο ποµόνωσαν τν µητέρα, ρχισαν ν νακρίνουν τς κόρες. Πρώτη παρουσιάστηκε στ Βασιλι δωδεκάχρονη Πίστη. Τς πρότεινε ν ρνηθε τ Χριστ κα θ τς χορηγοσε τ πάντα, γι ν ζήσει ετυχισµένη ζωή. Τ λόγια της γίας Γραφς ποτέλεσαν δυναµικ πάντηση τς Πίστης: «ν πίστει ζ, τν το υο το Θεο το γαπήσαντός µε κα παραδόντος αυτν πρ µο». Δηλαδή, ζ µπνεόµενη π τν πίστη µου στ Χριστό, πο µ γάπησε κα δωσε τν αυτό Του γι τν σωτηρία µου. Τότε, µετ π φρικτ βασανιστήρια, τν ποκεφάλισαν. πίσης µ τ λόγια της γίας Γραφς, πάντησε κα δεκάχρονη λπίδα, ταν τν ρώτησαν ν ξίζει ν ποβληθε σ τέτοια βασανιστήρια. Ναί, ξίζει, επε, διότι «λπίκαµεν π Θε ζώντι, ς στ σωτρ πάντων νθρώπων, µάλιστα πιστν». Δηλαδή, χουµε στηρίξει τς λπίδες µας στ ζωνταν Θεό, πο εναι σωτρ λων τν νθρώπων, κα πρ πάντων τν πιστν. µέσως τότε κα ατ ποκεφαλίστηκε. λλ δν στέρησε σ πάντηση κα ννιάχρονη γάπη. Επε τι παρξή της εναι στραµµένη «ες τν γάπη το Θεο κα ες τν ποµον το Χριστο». Βέβαια, δν ργησαν ν ποκεφαλίσουν κα ατή. δ Κύριος, µετ τρες µέρες, παρέλαβε κα τν µητέρα τους.

 

γία γαθοκλεία

Μ τν µεγάλη της ποµον στ µαρτύριο, στόλισε κα ατ τος πρώτους αἰῶνες το χριστιανισµο. ν κα π τ γέννησή της δούλα, λαµψε δι ησο Χριστο λεύθερη στν ψυχή. κύριός της, πο νοµαζόταν Νικόλαος, εχε γίνει χριστιανς κα φερόταν πρς τν γαθοκλεία µ πολλ φιλανθρωπία κα γαθότητα. λλ᾿ κυρία της, Παυλίνα, γυνακα σκληρόκαρδη, πέµενε στν εδωλολατρία. Κα πως ταν θυµώδης κα µέθυσος βασάνιζε πολλς φορς τν γαθοκλεία κα προσπαθοσε µ πεσµα ν τν παναφέρει στ θρησκεία τν εδώλων. π κτ χρόνια τσι, ταλαίπωρη κα συγχρόνως µακάρια δούλα, πέφερε καθηµεριν ζω µαρτυρίου. Τν βριζε, τν χτυποσε, κένταγε µ πιρούνια τ σµα της κα τν πλήγωνε µ λύπητο µαστίγωµα. Κα πειδ λα ατ δν νικοσαν τν γνώµη τς εσεβέστατης χριστιανς, κάποια µέρα, ναψε φωτι κα τν σπρωξε µέσα σ᾿ ατή. τσι γαθοκλεία λυτρώθηκε π τν σεβ κα κακοργο εδωλολάτρισσα κυρία της, κα ποδήµησε στ µακάρια κα λεύθερα σκηνώµατα τν δικαίων.

 

Ογιοι Μάξιµος, Θεόδοτος κασκληπιοδότη

Μαρτύρησαν µ σκληρ τρόπο, πειδ µολόγησαν τν Χριστό. Στν ρχ τος µαστίγωσαν, κατόπιν τος κοψαν τ χέρια κα τ πόδια, τος φυλάκισαν κα στ τέλος τος ποκεφάλισαν. (Καταγόταν π τν Μαρκιανούπολη τς Θρκης).

 

γία Λούκια χήρα κα Γεµινιανός γιός της

γία Λούκια ταν πλούσια Ρωµαία κατ τν ποχ τν βασιλέων Διοκλητιανο (284- 304) κα Μαξιµιανο (286-305). Μετ 36 χρόνια χηρείας κα σ λικία 75 χρονν, προδόθηκε π τν εδωλολάτρη γιό της Ετρόπιο, στν Διοκλητιανό, τι πιστεύει στν Χριστό. Τότε γία συνελήφθη κα κλείστηκε στ φυλακή. κε πέστη σκληρ βασανιστήρια, λλ µ τν χάρη το Θεο παρέµεινε βλαβς κα περιφερόταν στν πόλη γι ν ποδοκιµάσει µ᾿ ατν τν τρόπο τν µικρότητα τν βασανιστν της. Τ εδε ατ Γερµινιανς ( Γεµινιανός), πίστεψε στν Χριστ κα µαζ µ τν Λούκια παρουσιάστηκε στν βασιλιά, µολογώντας τν Χριστό. Λούκια υοθέτησε τν Γερµινιανό, τν βάπτισε κα φο παλλάχτηκαν π τος βασανιστές τους, φυγαν στ Ταυροµένιο τς Σικελίας. λλ κε, λόγω διωγµο, Λούκια τράβηξε γι τ βουνά, που πεβίωσε ερηνικά.

δ Γερµινιανς συνελήφθη κα ποκεφαλίστηκε.

 

γία Θεοδότη «τς ν Νίκαι»

ζησε στ χρόνια το βασιλι λέξανδρου Σεβήρου (222 µ.Χ.), ταν διοικητς στν Καππαδοκία εχε σταλε Σιµπλίκιος. Θεοδότη ταν π τν Εξεινο Πόντο, χριστιαν πλούσια, λλ᾿ κόµα σύγκριτα πλουσιότερη στν εσέβεια κα στ ργα φιλανθρωπίας. Καταγγέλθηκε στν Σιµπλίκιο, τι µ προσωπικές της νέργειες, λλ κα µ χρηµατικ βοηθήµατά της, προσηλυτίζει εδωλολάτρες στν χριστιανισµό. µέσως τότε τν συνέλαβαν κα τν βασάνισαν µ φρικτ τρόπο. λλ µ θαυµατουργικ τρόπο ο πληγές της κλεισαν κα πόρτα τς φυλακς νοιξε ατόµατα. τσι διασώθηκε κα π τ βραστ νερ κα π λλα θανατηφόρα βασανιστήρια. Τελικ τν ποκεφάλισαν κα τσι νδοξα λαβε τ στεφάνι το µαρτυρίου. (Πρόκειται µλλον περ τς δίας γίας, πο ορτάζει µαζ µ τν γιο Σωκράτη κα τν 21η κτωβρίου).

 

Ογιοι Χαράλαµπος, Παντολέων κα συνοδεία τους

« σύναξις ατν τελεται ν τ Δευτέρ». Ο γιοι Πηλέας κα Νελος εροµάρτυρες κα πίσκοποι Κατάγονταν π τν Αγυπτο. Παρουσιάστηκαν µ θάρρος σ Χριστιανοί, µαζ µ τν Πατερµούθιο, τν λία κα 100 λλους χριστιανούς, στν εδωλολάτρη βασιλιά. πέστησαν φρικτ µαρτύρια, τος βγαλαν τ δεξ µάτι κα στ τέλος τος καψαν ζωντανούς.

 

Ογιοι Πατερµούθιος καλίας ονδοξοι

Μαρτύρησαν δι πυρός. Βλέπε πι πάνω Πηλέας κα Νελος.

 

Ογιοι 100 Μάρτυρες ο Αγύπτιοι

Βλέπε πι πάνω Πηλέας κα Νελος.

 

Ογιοι 50 Μάρτυρες π τν Παλαιστίνη

Ατο ταν π µία χώρα πο νοµαζόταν Ζωώρα. Καταγγέλθηκαν στν δούκα το τόπου, τι ταν χριστιανοί. Στν ρχ τος στειλαν στ µεταλλεα σν ργάτες, λλ᾿ πειδ πέµεναν στν πίστη τους, τελικά τους καψαν στ φωτι ζωντανούς.

 

Ογιοι ρακλείδης κα Μύρων πίσκοποι Ταµάσου τς Κύπρου

ρακλείδης ταν γις ερέα εδωλολάτρη, το εροκλέα, πο εράτευε κατ τν Σολέα τς Κύπρου, στ χωρι Λαµπαδιστό. ερέας διακρινόταν γι τ φιλόξενα ασθήµατά του κα γι᾿ ατ δν δίστασε ν φιλοξενήσει τν Παλο κα τν Βαρνάβα κα τν Μρκο, ταν ατο βρέθηκαν στ δαφος τς Κύπρου. Τότε ελκυσαν στν Χριστ τν γιό του ρακλείδη κα ατς στ συνέχεια φερε στν Χριστ τος γονες του. Τν ρακλείδη Παλος διόρισε πίσκοπο Ταµασίων τς Κύπρου. ργάστηκε µ πολ ζλο, χοντας συνεργάτη του τν Μύρωνα. Μπόρεσαν κα ο δυ ν φέρουν κοντ στν Χριστ πολλος εδωλολάτρες. Ο πιτυχίες τους µως ατές, προκάλεσαν τν µανία τν πίστων. Κα τσι κάποια µέρα, ρµησαν πλισµένοι πάνω τους κα φο τος θανάτωσαν, στ συνέχεια τος ριξαν στ φωτιά. Κα τσι λαβαν τ µαράντινο στεφάνι το µαρτυρίου.

 

σιος ναστάσιος θαυµατουργς «ν Κύπρ»

µνήµη του δν ναφέρεται σ κανένα Συναξαριστή. Μόνασε στν Κύπρο µαζ µ λλους 300, π βασιλείας λεξίου κα ωάννου Κοµνηνν. πεβίωσε ερηνικά. ( µνήµη του ναφέρεται µαζ µ᾿ ατ το γίου γαπίου κα λεξάνδρου, βλέπε σχετικς Α.Χ.Ε.Χ.).

 

γιος Εξίφιος

µνήµη του ναφέρεται πιγραµµατικ στ «Μικρν Εχολόγιον γιασµατάριον» κδοση ποστολικς Διακονίας 1956, χωρς λλες πληροφορίες. Πουθεν λλο δν ναφέρεται µνήµη του. σως συγχέεται µ τν γιο Αξιβιο (17 Φεβρουαρίου). (δ ρισµένοι Συναξαριστές, ναφέρουν κα τν µνήµη τν 300 λαµανν Κυπρίων, βλέπε σχετικς Α.Χ.Ε.Χ.).

 

Μοιραστείτε το άρθρο:
Share on email
Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on whatsapp
Share on linkedin
Share on skype
Share on print

Ένα κάθε μέρα

26 Οκτωβρίου 2020

28η Οκτωβρίου 1940 – 80 χρόνια

«Κάθε δυσκολία ξεπερνιέται με το χαμόγελο, το αστείο, την αισιοδοξία, κυρίως με την πίστη στη βοήθεια της Παναγίας. Έτσι μένουμε σταθεροί κι αμετακίνητοι στο "ΟΧΙ!"».

(Από τα Ημερολόγια Ελλήνων στρατιωτών του Μετώπου)

Τεύχος Π.τ.Ν. Αυγούστου - Σεπτεμβρίου 2020

Γίνε και εσύ συνδρομητής !

Πρόσφατες αναρτήσεις

Το συναξάρι της ημέρας

Φιλικές Ιστοσελίδες