8 Ἰουνίου

 

0608

8 Ἰουνίου

 

Ἑορταζόμενοι ἅγιοι

 

     νακοµιδ Λειψάνου γίου Θεοδώρου Στρατηλάτου

     Ο γιοι Νίκανδρος κα Μαρκιανός

     γία Καλλιόπη

     σία Μελανεία

●     σιος θρέ ( τρέ)

●     γιος Νίκανδρος

●     γιος Μρκος

●     γιος Ναυκράτιος

●     σιος Παλος µολογητς « ν Καϊουµ»

     Σύναξις τς περαγίας Θεοτόκου κα το ρχαγγέλου Μιχαλ στ Σωσθένειο

       ( Στενία Στενή)

●     γιος Θεοφάνης πο µαρτύρησε στν Κωνσταντινούπολη

●   σιος Θεόδωρος πίσκοπος, Ῥῶσος (+ 1023)

 

 

Περισσότερα στοιχεῖα

 

νακοµιδ Λειψάνου γίου Θεοδώρου Στρατηλάτου

Βλέπε βιογραφία του στς 8 Φεβρουαρίου. Τν µέρα ατ γιορτάζουµε τν νακοµιδ το ερο λειψάνου του, π τν Ποντικ ράκλειας στ Εχαιτα. ναποτέθηκε στ πατρικό του σπίτι, καθς διος Μάρτυρας παράγγειλε στν ταχυγράφο του Αγαρο.

 

Ογιοι Νίκανδρος κα Μαρκιανός

Ο γιοι ατοί, πειδ µολόγησαν τν πίστη τους στ Χριστό, µπροστ στν γεµόνα Μάξιµο, τος βαλαν στ φυλακή. Μετ εκοσι µέρες τος βγαλαν π τν φυλακ κα προσπαθούσαν ν τος ναγκάσουν πάλι ν΄ ρνηθον τ Χριστό. πειδ µως δν τ κατάφεραν, ξέσχισαν τ σώµατά τους µ σιδερένια νύχια, τος κρέµασαν νάποδα κα τος καιγαν π κάτω µ φωτιά. Κατόπιν χυσαν πάνω στς πληγές τους λάτι κα ξύδι κα τριψαν ατς µ τραχει κεραµίδα. πειτα συνέτριψαν µ πέτρες τ στόµατα κα τ πρόσωπά τους. Τ µαρτύρια παρακολουθοσε γυνακα το γίου Νικάνδρου, πο νθάῤῥυνε ατν ν τ ποµένει πρόθυµα. Παρακολουθοσε µως κα γυνακα το γίου Μαρκιανο, λλ΄ κανε ντελς τ΄ ντίθετα, διότι κλαιγε κα δειχνε τ παιδί τους, µ ποτέλεσµα ν πονάει καρδι το µάρτυρα. Τότε Μαρκιανός, πρε τ παιδί, σήκωσε τ µάτια του στν οραν κα επε: «Κύριε, σ θ φροντίσεις γι τ παιδ ατό». Κα φο φίλησε τ παιδ κα τν γυνακα του, τρεξε στ δρόµο το µαρτυρίου. Μετά, κοψαν µ µαχαίρια τς γλσσες τν θλητν τς πίστεως, κα τελευταα τος ποκεφάλισαν.

 

γία Καλλιόπη

ζησε στ µέσα του 3ου µ.Χ. αἰῶνα, στ χρόνια του ατοκράτορα Δεκίου. Χαρακτηριστικ ταν µορφι το σώµατός της, λλ κενο πο τν διέκρινε ταν µορφι τς ψυχς της. Πολλο νέοι, θαµπωµένοι π τ κάλλη της, προσπάθησαν ν τν δελεάσουν µ διάφορους τρόπους στς δονς το κόσµου. Καλλιόπη, µως, φοσιωµένη στ Χριστό, φραξε τ ατιά της στς σειρνες τν σαρκικν δονν κα µ λη της τν ψυχ φιερώθηκε στν περιποίηση τν σθενν κα στ βοήθεια τν φτωχν. ταν Δέκιος ξαπέλυσε γριο διωγµ κατ τν χριστιανν, τότε συνελήφθη κα Καλλιόπη κα δηγήθηκε µπροστ στν κριτή. Ατς µόλις τν εδε, θαύµασε τν ραιότητά της κα προσπάθησε µ κάθε τρόπο ν τν σύρει στ ζω τν δονν τς εδωλολατρίας. λλ γν Καλλιόπη, µ ρωϊκ σταθερότητα θέλησης, µεινε µετακίνητη στν πίστη της πρς τ Χριστό. Τότε παρχος διέταξε κα τν µαστίγωσαν νελέητα. Κατόπιν, τν χαράκωσαν µ µαχαίρια κα καψαν τς πληγές της. Τελικ τν ποκεφάλισαν, κα κατατάχθηκε στος νθρώπους πού: «οκ γαπησαν τν ψυχν ατν χρι θανάτου». Δηλαδή, πο δν γάπησαν τν ζωή τους, λλ τν περιφρόνησαν µέχρι θανάτου γι τ Χριστό.

 

σία Μελανεία

πεβίωσε ερηνικά.

 

σιος θρέ (τρέ)

πεβίωσε ερηνικά.

 

γιος Νίκανδρος

Εναι γνωστο ν εναι διος µε τν προηγούµενο. Πάντως µαρτύρησε κα ατς δι ξίφους.

 

γιος Μρκος

Μαρτύρησε δι ξίφους.

 

γιος Ναυκράτιος

γιος Νικόδηµος γράφει τι σως εναι δελφς το Μεγάλου Βασιλείου κα Γρηγορίου Νύσσης, πο ταν θαυµάσιος σκητής. Ψάρευε µάλιστα στς λίµνες κα τ ποτάµια ψάρια κα κατόπιν τ µοίραζε στος φτωχούς. Τ µόνο σίγουρο µως εναι, τι πεβίωσε ερηνικά. λλ π τν Συναξαριστ το Μαυρικίου µαθαίνουµε τι ταν Στουδίτης Ναυκράτιος, γνωστς µοναχός, πο πρξε θερµς ποστηρικτς τν ερν εκόνων, γι τς ποες πέστη διωγµος κα ξορίες. Κατ τν Πατριαρχία το ερο γνατίου διετέλεσε (842) γούµενος τς Μονς Στουδίου, που κα τάφηκε σν µολογητής, ταν πέθανε τ 847.

 

σιος Παλος µολογητς «ν Καϊουµ»

γνωστος στος Συναξαριστς γίου Νικοδήµου κα Delehaye. µνήµη του βρίσκεται σ κάποιο Εαγγελάριο, δ βίος του σ χειρόγραφο 17 τς γιοταφίτικης Βιβλιοθήκης (βλ. Α. Κεραµέως εροσολ. Βιβλ. Α΄, σελ. 70).

 

Σύναξις τς περαγίας Θεοτόκου κα τορχαγγέλου Μιχαλ στ Σωσθένειο ( Στενία Στενή)

 

γιος Θεοφάνης πο µαρτύρησε στν Κωνσταντινούπολη

Νεοµάρτυρας ατς ξαπατήθηκε στν παιδική του λικία π τος Τούρκους κα ξισλαµίστηκε. ργότερα συναισθάνθηκε τ µάρτηµά του, ξοµολογήθηκε καί, γνωστο πού, κάρη µοναχός. γωνίστηκε σκληρ µ προσευχή, νηστεία, γρυπνίες, χαµαικοιτίες, γονυκλισίες κα λλες σκληραγωγίες γι τν ξιλέωσή του. φο προπαρασκευάστηκε τσι γι τ µαρτύριο, λθε στν Κωνσταντινούπολη, που ναγνωρίστηκε π τος Τούρκους κα δηγήθηκε βίαια στν κριτή. µολόγησε τν πίστη του στν Χριστ κα πέστη σκληρ βασανιστήρια µ µαστίγιο. Κατόπιν γδαραν σταυροειδς σ λουρίδες τ δέρµα του, κοψαν τν µύτη κα τ΄ ατιά του κα τέλος τν κρέµασαν νάποδα µετέωρο. πειδ µως πέµενε στ χριστιανική του πίστη, τν κλεισαν κα τν σφιξαν µ αχµηρ σίδερα κα τσι παρέδωσε τ πνεµα του στν γωνοθέτη κα στεφανοδότη Θεό, στς 8 ουνίου 1559 στν Κωνσταντινούπολη.

 

σιος Θεόδωρος πίσκοπος, Ῥῶσος (+ 1023)

Μοιραστείτε το άρθρο:
Share on email
Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on whatsapp
Share on linkedin
Share on skype
Share on print

Ένα κάθε μέρα

22 Οκτωβρίου 2020

28η Οκτωβρίου 1940 – 80 χρόνια

«Εάν ο Ρωσικός λαός κατόρθωσε να ορθώσει αντίσταση μπροστά στις πόρτες της Μόσχας, να συγκρατήσει και να ανατρέψει τον Γερμανικό χείμαρρο, το οφείλει στον Ελληνικό λαό, που καθυστέρησε τις Γερμανικές μεραρχίες».

(Georgy Zhoukov, Στρατάρχης του Σοβιετικού στρατού)

Τεύχος Π.τ.Ν. Αυγούστου - Σεπτεμβρίου 2020

Γίνε και εσύ συνδρομητής !

Πρόσφατες αναρτήσεις

Το συναξάρι της ημέρας

Φιλικές Ιστοσελίδες