13 Μαρτίου

0313

13 Μαρτίου

 

Ἑορταζόμενοι ἅγιοι

 

 

     νακοµιδ Λειψάνου γίου Νικηφόρου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως

●     γιος Πούπλιος εροµάρτυρας πίσκοπος θηνν

   Ο γιοι φρικανός, Πούπλιος κα Τερέντιος

●     γιος βιβος π τν ρµούπολη

     γία Χριστίνα ν Περσί

●     γιος Μάριος πίσκοπος Σεβαστείας

 

 

νακοµιδ Λειψάνου γίου Νικηφόρου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως

µνήµη του ορτάζεται στς 2 ουνίου. Χειροτονήθηκε Οκουµενικς Πατριάρχης στς 12 πριλίου το τους 802. π Λέοντος το Ε΄ σφοδρο πολεµίου τν γίων εκόνων, ναγκάσθηκε ν παραιτηθε, στ µέσα Μαρτίου το 815. φο ποχαιρέτησε τ ποίµνιό του, πέρασε νύχτα τ Βόσπορο κα λθε ξόριστος σ κάποια Μονή. ταν πέθανε Λέων, Νικηφόρος πανλθε στν Κωνσταντινούπολη, π Μιχαλ το Α΄. βασιλις ατς ποσχέθηκε στ Νικηφόρο ν τν παναφέρει στν Πατριαρχεία, µ τν ρο ν µν νακινήσει πλέον τ ζήτηµα περ τν γίων εκόνων. Νικηφόρος δν συµφώνησε κα ποµακρύνεται κα πάλι π τν πρωτεύουσα. Πέθανε τν 2α ουνίου το τους 828. λλ᾿ γνας πρ τν εκόνων κάποτε θριάµβευσε. Κα τότε, µ ατηση το Πατριάρχη Μεθοδίου στ βασίλισσα Θεοδώρα, νεκρίθη νακοµιδή του λειψάνου του στ βασιλεύουσα κα ναγνωρίστηκε σν νας π τος νδοξότερους θλητς τς ρθοδοξίας. Μάλιστα, βασίλισσα παραχώρησε κα βασιλικ πλοο, µ τ ποο Πατριάρχης παρέλαβε τ λείψανο το γίου Νικηφόρου (τ ποο γι 19 χρόνια µεινε κέραιο κα θικτο). Κατ τν πιστροφή, µεγάλο πλθος λαο κα πισήµων κάλυπτε τν παραλία. Τ γιο λείψανο κατετέθη µ ερ ποµπ στ να τν γίων ποστόλων (13 Μαρτίου 846).

 

γιος Πούπλιος εροµάρτυρας πίσκοπος θηνν

Πολλς λεπτοµέρειες γι τν ζωή του δν χουµε. Ξέρουµε µόνο, τι κανε πίσκοπος θηνν (µετ τν Νάρκισσο) κατ τν δεύτερο αἰῶνα µετ Χριστόν. Κυβέρνησε τ ποίµνιό του σν καλς ποιµένας, τελευταία δ δωσε κα τν ζωή του πρ τν λογικν προβάτων, φο τελείωσε ατ µ µαρτυρικ θάνατο κατ τν π Μάρκου Αρηλίου (161-180) διωγµό.

 

Ογιοι φρικανός, Πούπλιος κα Τερέντιος

Σ. Εστρατιάδης στ γιολόγιό του ναφέρει: «νευ ποµνήµατος. Τελεται σύναξις ατν ν τ Πετρί, κατ δ τν Συναξαριστν Νικοδήµου, ν τ Παυλοπετρί». Θεόδωρος ναγνώστης λέγει (κκλ. στορ. Β, 62) τι νακοµιδ τν ερν τούτων λειψάνων γένετο π Θεοδοσίου Α΄ «ες τν γίαν Εφηµίαν ν τ Πέτρ» που τελετο φαίνεται κα τούτων σύναξις. Συµµάρτυρας τρες ν δι ξίφους τέλος σα στεφάνοις τος άµβοις χρ στέφειν. ν τ Λαυριωτικ κώδ. 70 ες τος νωτέρω γίους ριθµεται κα Σαβίνος κα ο σν ατ· τ δ δίστιχον χει οτως: Μάρτυρας πολλος ν δι ξίφους στέφος σα στεφάνοις τος άµβοις χρ στέφειν. ν τ ατ κώδ. κεται κα τ ξς πόµνηµα: «Οτοι ο γιοι δι τν ες Χριστν µολογίαν προσήχθησαν τ ρχοντι τς ατν πόλεως κα µογνωµί ψυχς κα προαιρέσει καθαρωτάτ νέπτυσαν ες τ πρόσωπον το τυράννου κα τ εδωλα τ παρ΄ κείνου σεβόµενα καθύβρισαν κα βδελύξαντο· δ κπυρωθες τ θυµ µεινεν νεος κα λος οκ ναισθάνετο τίνας τιµωρίας ατος προσενεγκεν κα δεινς µάστιγας, πρ τς µώµητου πίστεως, ς λεγον µµένοντες ατ κα πειλοντες. στερον διανοηθες µηχανήσατό τι τοιοτον λουτρν ξανάπτει σφοδρότατον π τρισν µέραις κα πάλους σιδηρος µέσον ατν καταπήξας, τος γίους δεδεµένους λύσεσι βαρυτάταις, ν τ λουτρ ναφθέντι νέβαλεν ν τος σιδηρος πάλοις δεδεµένους, κα κατακλείσας ατος εασεν κεσε. Παρελθουσν δ µερν τριν κέλευσεν ναφραχθναι κάµινος κα ερόντες τος γίους βλαβες κ πυρς πίστευσαν ες τν Χριστν πάντες ο πελθόντες κεσε· ο κα τς κεφαλς παρ το τυράννου πετµήθησαν ετα νέκλεισεν ατος ν ερκτ ζοφώδει· κα µέρας ποιησάντων π πλεον ν ατ ξήγαγεν ατος ξω κα πλο ατος πάνω νθρακίων κα νωθεν µετ άβδων τυπτοµένους· ετα καταξένει τς προσληφθεσας σάρκας πλήκτροις σιδηρος κα τος νυχας ατν κριζο κα θαυµατουργησάντων πάλιν συνέπεσον τ εδωλα κα συνετρίβησαν ν τ γ κα διελύθησαν σε κηρς π πυρός. Κα κ πάντων ξαπορηθες γεµών, δειλιάσας δ µήπως πλέον π τν εδωλολατρν πιστρέψωσι πρς τν ληθινν πίστιν τν ες τν Κύριον µν ησον Χριστν π τν πείρων θαυµατουργιν ν φρων γεγενηµένων π τν γίων, κέλευσε ξίφει τς κεφαλς ατν ποτµηθναι· κα οτως τελειώθη ατν µαρτυρία κα τν ν ορανος γαθν κα στεφάνων µαραντίνων πέλαβον. Τελεται δ ατν σύναξις ν τ Πετρί ες δόξαν Θεο».

 

γιος βιβος π τν ρµούπολη

ταν π τν ρµούπολη τς Αγύπτου κα πρε τ στεφάνι το µαρτυρίου φο το δεσαν µεγάλη πέτρα στ σµα, κα κατόπιν τν ριξαν στ ποτάµι. (σως εναι τ διο πρόσωπο µ τν γιο Σαβίνο τν Αγύπτιο, βλ. 16 Μαρτίου). γία Χριστίνα ν Περσί Μαρτύρησε φο τν µαστίγωσαν µέχρι θανάτου.

 

γιος Μάριος πίσκοπος Σεβαστείας

µνήµη του ναφέρεται πιγραµµατικ στ «Μικρν Εχολόγιον γιασµατάριον» κδοση ποστολικς Διακονίας, 1956, χωρς λλες πληροφορίες. Πουθεν λλο δν ναφέρεται µνήµη του. 

Μοιραστείτε το άρθρο:
Share on email
Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on whatsapp
Share on linkedin
Share on skype
Share on print

Ένα κάθε μέρα

22 Οκτωβρίου 2020

28η Οκτωβρίου 1940 – 80 χρόνια

«Εάν ο Ρωσικός λαός κατόρθωσε να ορθώσει αντίσταση μπροστά στις πόρτες της Μόσχας, να συγκρατήσει και να ανατρέψει τον Γερμανικό χείμαρρο, το οφείλει στον Ελληνικό λαό, που καθυστέρησε τις Γερμανικές μεραρχίες».

(Georgy Zhoukov, Στρατάρχης του Σοβιετικού στρατού)

Τεύχος Π.τ.Ν. Αυγούστου - Σεπτεμβρίου 2020

Γίνε και εσύ συνδρομητής !

Πρόσφατες αναρτήσεις

Το συναξάρι της ημέρας

Φιλικές Ιστοσελίδες