15 Αὐγούστου

Ἑορταζόμενοι ἅγιοι

●     Ἡ Κοίµησις τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου

●    Ἀνάµνηση θαύµατος Ὑπεραγίας Θεοτόκου

●     Ὁ Ἅγιος Ταρσίζιος

Περισσότερα σοιχεῖα

Ἡ Κοίµησις τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου

Ὅπως εἶναι γνωστό, ἐπάνω ἀπὸ τὸ Σταυρὸ ὁ Κύριός µας Ἰησοῦς Χριστός, ἔδωσε ἐντολὴ καὶ τὴν Παναγία µητέρα του παρέλαβε ὁ Ἰωάννης ὁ Εὐαγγελιστὴς στὸ σπίτι του, ὅπου διέµενε µαζὶ µὲ τὸν ἀδελφό του Ἰάκωβο καὶ τὴν µητέρα του Σαλώµη, συγγενῆ τῆς Θεοτόκου. Ὅταν δὲ ἦλθε ἡ στιγµὴ νὰ τελειώσει τὴν ἐπίγεια ζωή της, ἄγγελος Κυρίου τῆς τὸ ἔκανε γνωστὸ τρεῖς µέρες πρίν. Ἡ χαρὰ τῆς Θεοτόκου ὑπῆρξε µεγάλη, διότι θὰ συναντοῦσε τὸ µονογενῆ της Υἱὸ καὶ Θεὸ ὅλων τῶν ἀνθρώπων. Πῆγε, λοιπόν, καὶ προσευχήθηκε στὸ ὄρος τῶν Ἐλαίων, ὅπου συνήθιζε νὰ προσεύχεται καὶ ὁ Κύριος Ἰησοῦς. Ἔπειτα, γύρισε στὸ σπίτι τοῦ Ἰωάννη, ὅπου ἔκανε γνωστὴ τὴν ἐπικείµενη κοίµησή της. Ἡ παράδοση ἀναφέρει ὅτι τὴν τρίτη ἡµέρα ἀπὸ τὴν ἐµφάνιση τοῦ ἀγγέλου, λίγο πρὶν κοιµηθεῖ ἡ Θεοτόκος, οἱ Ἀπόστολοι δὲν ἦταν ὅλοι στὰ Ἱεροσόλυµα, ἀλλὰ σὲ µακρινοὺς τόπους ὅπου κήρυτταν τὸ Εὐαγγέλιο. Τότε, ξαφνικὰ νεφέλη τοὺς ἅρπαξε καὶ τοὺς ἔφερε ὅλους µπροστὰ στὸ κρεβάτι, ὅπου ἦταν ξαπλωµένη ἡ Θεοτόκος καὶ περίµενε τὴν κοίµησή της. Ὅταν ἐκοιµήθη, µὲ ψαλµοὺς καὶ ὕµνους τὴν τοποθέτησαν στὸ µνῆµα τῆς Γεσθηµανῆ. Μετὰ τρεῖς ἡµέρες, ἄνοιξαν τὸν τάφο καὶ ἔκπληκτοι διαπίστωσαν ὅτι ἡ Παναγία ἀναστήθηκε σωµατικὰ καὶ ἀνελήφθη στοὺς οὐρανούς. Καὶ βέβαια, ὅλη ἡ ἀ< span style="font-family: Tahoma;">νθρωπότητα, µὲ εὐγνωµοσύνη γιὰ τὶς πρεσβεῖες της στὸ Σωτῆρα Χριστό, ἀναφωνεῖ: «Χαῖρε, ὦ Μῆτερ τῆς ζωῆς». Ἀνάµνηση θαύµατος Ὑπεραγίας Θεοτόκου Πρόκειται γιὰ συντριβὴ τῶν Σαρακηνῶν, µὲ θαυµατουργικὸ τρόπο ἀπὸ τὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο, στὰ χρόνια ποὺ βασιλιὰς τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἦταν ὁ Λέων ὁ Ἴσαυρος (716).

ὉἍγιος Ταρσίζιος

Ὁ Ἅγιος µάρτυς Ταρσίζιος, µαρτύρησε στὴ Ρώµη, σὲ πολὺ νεαρὴ ἡλικία, τὸν καιρὸ ποὺ ἦταν αὐτοκράτορες ὁ Οὐαλεριανὸς καὶ Γαλιηνὸς (257 µ.Χ.). Ἦταν µαθητὴς τοῦ Ἁγίου Ἱεροµάρτυρος Στεφάνου, ἐπισκόπου Ρώµης, ποὺ ἡ Ἐκκλησία µας τιµᾶ τὴ µνήµη του στὶς τρεῖς Αὐγούστου. Ἀπὸ µικρὴ ἡλικία ὁ Ταρσίζιος βοηθοῦσε τοὺς ἱερεῖς στὶς λειτουργικὲς συνάξεις καὶ γι᾿ αὐτὸ τὸ λόγο, τὰ µαρτυρολόγια τὸν ἀναφέρουν ὡς «Ἀκόλουθο», ποὺ σηµαίνει ἀκόλουθος-βοηθὸς τῶν ἱερέων στὸ ἔργο τους. Τὸ χαρακτηριστικὸ γεγονὸς µὲ τὸν Ταρσίζιο ἔχει ὡς ἑξῆς: ὅταν εἶχε ξεσπάσει διωγµὸς κατὰ τῆς Ἐκκλησίας ἐκεῖνα τὰ χρόνια, κάποια µέρα, ἐµπιστεύθηκαν στὸν Ταρσίζιο τὰ Τίµια Δῶρα, τὸ Σῶµα καὶ τὸ Αἷµα τοῦ Χριστοῦ, γιὰ νὰ τὰ µεταφέρει στοὺς συλληφθέντες µελλοθάνατους χριστιανούς, ποὺ βρίσκονταν στὶς φυλακές. Στὸ δρόµο ὅµως, τὸν κύκλωσαν εἰδωλολάτρες καὶ τοῦ ζητοῦσαν ἐπίµονα νὰ τοὺς παραδώσει αὐτὸ ποὺ κρατοῦσε στὸ στῆθος του. Ὁ Ταρσίζιος ἀρνήθηκε σθεναρὰ καὶ τότε αὐτοὶ τὸν ξυλοκόπησαν µέχρι θανάτου. Ὅταν ὅµως ἔσκυψαν γιὰ νὰ πάρουν αὐτὸ ποὺ κρατοῦσε ὁ Ταρσίζιος, διαπίστωσαν ἔντροµοι, ὅτι τὰ Τίµια Δῶρα εἶχαν ἐξαφανιστεῖ θαυµατουργικὰ καὶ στὰ χέρια τοῦ νεαροῦ Ἁγίου ἦταν µόνο τὸ πανὶ ποὺ τὰ κάλυπτε. Οἱ χριστιανοὶ παρέλαβαν εὐλαβικὰ τὸ ἅγιο λείψανό του καὶ τὸ µετέφεραν στὸ κοιµητήριο (κατακόµβη) τοῦ τάφου τοῦ Ἁγίου Καλλίστου (στὴ Ρώµη), ὅπου µέχρι σήµερα δείχνουν τὸ σηµεῖο τοῦ τάφου του. Ἀργότερα ὁ ἐπίσκοπος Ρώµης Δάµασος τοποθέτησε πάνω στὸν τάφο του, τὸ ἑξῆς ἐπίγραµµα: «… Ἐνῷ ὁ Ἅγιος Ταρσίζιος ἔφερε τὰ µυστήρια τοῦ Χριστοῦ, κάποιος µὲ χέρι βέβηλο πῆγε νὰ τὰ µολύνει. Κεῖνος ὅµως προτίµησε νὰ δώσει τὴν ζωή του, παρὰ νὰ δώσει «τοῖς κυσίν… τοὺς θείους µαργαρίτες». Τὸ παραπάνω κείµενο στηρίζεται στὸ Ρωµαῖκο µαρτυρολόγιο: ACTA SANCTORUM, AUGUSTΙTOMUS ΙΙΙ. Σήµερα στὸν Ἱερὸ Ναὸ τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων Καραβᾶ τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Πειραιῶς, τελεῖται πανηγυρικὴ Σύναξις πρὸς τιµὴν τοῦ Ἁγίου Ταρσιζίου, τὸ πρῶτο Σάββατο µετὰ τὴν γιορτὴ τῆς Ὑπαπαντῆς ἀπὸ ὅλη τὴν Νεανικὴ Κίνηση τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Πειραιῶς. Τὶς παραπάνω πληροφορίες, σχετικὰ µὲ τὴν βιογραφία του Ἁγίου Ταρσιζίου, µᾶς παραχώρησαν οἱ ἱερεῖς τοῦ προαναφερθέντος ἐνοριακοῦ Ἱεροῦ ναοῦ π. Γεώργιος Κρητικὸς καὶ π. Μεθόδιος Κρητικός.