23 Μαρτίου

0323

23 Μαρτίου

 

Ἑορταζόμενοι ἅγιοι

 

●   γιος Νίκων εροµάρτυρας κα ο 199 µαθητές του

●   γιος Δοµέτιος

●   γιος Λουκς δριανουπολίτης

Ο σιοι Ῥῶσοι Πατέρες φραίµ ν σπηλαί, Θεοδόσιος ν τς Τοτίµ Μονς το Σωτρος δοµήτωρ κα ρχηγς κα νεοφανς Θαυµατουργς κα Νίκων γούµενος το Σπηλαίου

σιος Παχώµιος (Ῥῶσος)

 

Περισσότερα στοιχεῖα

 

γιος Νίκων εροµάρτυρας κα ο 199 µαθητές του

Νίκων γεννήθηκε στ Νεάπολη τς ταλίας, π πατέρα εδωλολάτρη κα µητέρα χριστιανή, ποία δν παρέλειπε ν µιλάει στ γιό της γι τν ησο Χριστ κα ν τν παιδαγωγε σύµφωνα µ τ εαγγελικ διδάγµατα. ταν µεγάλωσε Νίκων, γινε στρατιωτικς κα νδρεία του ταν παραδειγµατική. νοιγε λαµπρ µέλλον γι᾿ ατόν, στ στρατιωτικ στάδιο. Δν τ θέλησε, µως. καρδιά του δν θελε ν δουλεύει σ ατοκράτορες πο πολεµοσαν τν χριστιανικ θρησκεία. φο, λοιπόν, συζήτησε µ τν µητέρα του, ναχώρησε γι τν λλάδα, στ νησ Χίος. κε δέχθηκε τ γιο Βάπτισµα κα φιερώθηκε στν σκητικ ζωή, µ γκράτεια, προσευχ κα ερ µελέτη. κε πίσκοπος διέκρινε τ χαρίσµατά του κα τν χειροτόνησε πρεσβύτερο. Κατόπιν, τν θεσε γούµενο 190 δελφν, γι ν τος καθοδηγε. ταν µως πέθαναν ο γονες του, πγε κα γκαταστάθηκε στ Σικελία, που λθαν κα ο 190 µαθητές του. Μαζί µε λλους ννέα, σχη
µάτισαν µία ε
σεβέστατη δελφότητα. Κα ταν γεµόνας τς Σικελίας διέταξε ν λλαξοπιστήσουν, ατο «τν ατν γάπην χοντες, σύµψυχοι τ ν φρονοντες» δηλαδή, χοντας λοι τν δια γάπη µεταξύ τους, µ µία ψυχ κα µ τ διο φρόνηµα, λαβαν µαρτυρικ θάνατο.

 

γιος Δοµέτιος

Μαρτύρησε δι ξίφους. ( µνήµη του περιττς παναλαµβάνεται κα τν 30ην κτωβρίου).

 

γιος Λουκς δριανουπολίτης

Γεννήθηκε π τν θανάσιο κα τν Δοµνίτσα στν δριανούπολη τς Θρκης. Σ λικία ξι χρονν µεινε ρφανς
π πατέρα κα µητέρα του τν παρέδωσε σ΄ ναν Ζαγοραο πραγµατευτή, µ τν ποο γκαταστάθηκε στν Κωνσταντινούπολη. ταν ταν 13 χρονν Λουκς, φιλονίκησε µ΄ να τουρκόπουλο ξω π τ σπίτι το κυρίου του κα τ δειρε. Ατ τ εδαν ο κε παρευρισκόµενοι Τορκοι κα ρµησαν µ θυµ ναντίον το Χριστιανόπουλου. Λουκς γι ν΄ ποφύγει τν τιµωρία επε στος Τούρκους: «φστε µε κι γ θ τουρκέψω». Τότε καταλάγιασε θυµς τν Τούρκων κα τν πγαν σ΄ να εγεν Τορκο, πο πέτυχε τν ξισλαµισµό του. λεγχόµενος µως π τν συνείδησή του, Λουκς ζήτησε τν βοήθεια το κυρίου του π τν Ζαγορά, ποος κα προσπάθησε ν τν πελευθερώσει µ τν πέµβαση τς ωσικς Πρεσβείας. λλ΄ ωσικ Πρεσβεία, γι ν΄ ποφύγει τυχν νωµαλίες, επε τι θ δεχόταν τν Λουκ µόνο ν ατς διέφευγε π τ σπίτι το Τούρκου φέντη του. Πράγµατι µετ π λίγες µέρες Λουκς κατόρθωσε κα πέδρασε π τ σπίτι το φέντη του κα φο πιβιβάστηκε σ πλοο πγε στ Σµύρνη, κα π κε στ Θήρα. κε µ τν συµβουλ νς πνευµατικο λθε στ γιον ρος, που παρέµεινε ρκετά. κε φο γύρισε διάφορες Σκτες κα Μονές, τελικ κάρη µοναχς στ Μον Σταυρονικήτα. Τν κατέλαβε µως πόθος το µαρτυρίου κα ναχώρησε γι τν Μυτιλήνη κατ τν Μάρτιο το 1802. Λόγω κάποιου γεγονότος, Μυτιλήνη κείνη τν ποχ βρισκόταν σ µεγάλη ναταραχή. Λουκς, µ τς εχς τν Πατέρων το γίου ρους, παρουσιάστηκε στν κριτ τς πόλης κα µολόγησε µ θάῤῥος τν Χριστό. Παρ τς κολακεες κα τος φοβερισµος τν Τούρκων, Θρακιώτης µάρτυρας παρέµεινε µετακίνητος στν πίστη κα τν πόφασή του ν µαρτυρήσει. δηγούµενος πρς τν Ναζήρη, στ δρόµο συνάντησε τν Μητροπολίτη Μυτιλήνης, πο τν πήγαιναν στ κριτήριο, σκυψε το φίλησε τ χέρι κα ζήτησε τς προσευχές του. Γι τν νέργεια το ατή, ο συνοδο Τορκοι τν δειραν νελέητα. Μπροστ στν Ναζήρη, Λουκς µ ετολµία κήρυξε τν Χριστ κα κατηγόρησε τν µουσουλµανικ θρησκεία. Μετ π τριήµερη προθεσµία, πο ξέπνευσε χωρς ποτέλεσµα γι τος Τούρκους, Ναζήρης ξέδωσε καταδικαστικ πόφαση. τσι στς 23 Μαρτίου 1802, Λουκς παγχονίστηκε στ Μυτιλήνη κα λαβε τ νδοξο στεφάνι το µαρτυρίου. Τ γιο λείψανό του παρέµεινε γι τρες µέρες στν γχόνη, κατόπιν τ ριξαν στ θάλασσα.

 

Οσιοι Ῥῶσοι Πατέρες φραίµ ν σπηλαί, Θεοδόσιος ν τς Τοτίµ Μονς το Σωτρος δοµήτωρ καρχηγς κα νεοφανς Θαυµατουργς κα Νίκων γούµενος το Σπηλαίου

 

σιος Παχώµιος (Ῥῶσος) Κτήτωρ Μονς γίας Τριάδος

 

Μοιραστείτε το άρθρο:
Share on email
Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on whatsapp
Share on linkedin
Share on skype
Share on print

Ένα κάθε μέρα

21 Οκτωβρίου 2020

28η Οκτωβρίου 1940 - 80 χρόνια

«Με σθεναρή αντίσταση το έθνος μας δίδαξε στον κόσμο ότι δεν αξίζουν τίποτα τα σύνεργα του αφανισμού μπροστά στο μεγάλο όπλο που λέγεται ψυχή».

(Γεώργιος Βλάχος)

Τεύχος Π.τ.Ν. Αυγούστου - Σεπτεμβρίου 2020

Γίνε και εσύ συνδρομητής !

Πρόσφατες αναρτήσεις

Το συναξάρι της ημέρας

Φιλικές Ιστοσελίδες