5 Ἰουνίου

0605

5Ἰουνίου

 

Ἑορταζόμενοι ἅγιοι

 

●     γιος Δωρόθεος, εροµάρτυρας, πίσκοπος Τύρου

     Ο γιοι 10 Μάρτυρες, Μαρκιανός, Νίκανδρος, πόλλων, περέχιος, Λεωνίδης,

       ρειος, Γοργίας, Σελληνιάδα, Ερήνη κα Πάµβων

●     γιος Πλούταρχος ρχιεπίσκοπος Κύπρου

●     γιος Χριστοφόρος π τ ώµη

●     γιος Κόνων π τ ώµη

●     γιος Νόννος

   Στος συναξαριστς ναφέρεται τι, τ ατ µέρ τς µετ φιλανθρωπίας πενεχθείσης µν φοβερς πειλς κα νάγκης, ν τ τν βαρβάρων πιδροµ, τε µέλλοντας πάντας µς π᾿ ατν δικαίως αχµαλωτίζεσθαι κα φόν µαχαίρας παραδίδοσθαι, οκτίρµων κα φιλάνθρωπος Θεός, δι σπλάχνα λέους Ατο, παρ᾿ λπίδα πάντας µς λυτρώσατο

●     γιος Μρκος πο µαρτύρησε στ Χίο

●     γιος Θεόδωρος Γιαροσλαβίδης Δούκας (Ῥῶσος)

●     σιος Θεόδωρος πίσκοπος Τύρου

 

Περισσότερα στοιχεῖα

 

γιος Δωρόθεος, εροµάρτυρας, πίσκοπος Τύρου

ταν ποιµένας πο εχε «τν µόρφωσιν τς γνώσεως κα τς ληθείας ν τ νόµ». Δηλαδή, τν κριβ γνώση κα λήθεια, πο βρίσκεται µέσα στ Νόµο, στν Παλαι κα Καιν Διαθήκη. ταν ξέσπασε φονικς διωγµς κατ τς κκλησίας στ χρόνια το Διοκλητιανο, τ ποίµνιό του, προκειµένου ν χάσει τν πολύτιµο ποιµένα του, µ θερµς παρακλήσεις κατάφερε καὶ< span style="font-family: Tahoma;"> τν πεισε ν ποµακρυνθε π τν τόπο τν διωγµν. ποχώρησε στ Δυσσό, πόλη τς Θρκης, κα κε σκήτευε µέχρι ν περάσει γριος ατς διωγµός. ταν πέρασε µπόρα το διωγµο, πανλθε στ ποίµνιό του κα µ λη τν πατρικ στοργ πο τν διέκρινε, στήριζε στν πίστη τος δυνάτους κα πρωτοστατοσε στ βοήθεια τν χηρν, ρφανν, σθενν καί, γενικά, τν θλιβοµένων. ζησε πολλ χρόνια. Πρόλαβε µέχρι κα τν βασιλεία το ουλιανο του Παραβάτη. Ο εδωλολάτρες, µως, πο ταν προστατευόµενοι ατο το ατοκράτορα, πιασαν τ Δωρόθεο κα φο τν βασάνισαν νελέητα τν σκότωσαν. τσι κέρδισε τ στεφάνι το µαρτυρίου. Τότε Δωρόθεος ταν 107 χρονν. Σήµερα σζεται κκλησιαστικ σύγγραµµά του, γι τος 70 µαθητς το ησο Χριστο. ( µνήµη του, σ ρισµένους Συναξαριστές, περιττς παναλαµβάνεται κα τν 9η κτωβρίου).

 

Ογιοι 10 Μάρτυρες, Μαρκιανός, Νίκανδρος, πόλλων, περέχιος, Λεωνίδης, ρειος, Γοργίας, Σελληνιάδα, Ερήνη κα Πάµβων

λοι µαζ ποτελοσαν µία µάδα χριστιανν, πο ξεραν χι µόνο ν πιστεύουν, λλ κα ν πάσχουν, πρόθυµα κα εχάριστα γι τ Χριστό. Τος κατήγγειλαν στν εδωλολάτρη παρχο τς λεξανδρείας, κα µολόγησαν θαῤῥαλέα τν πίστη τους. Μάταια ατς λπιζε τι θ µποροσε ν κφοβίσει τουλάχιστον τς γυνακες, κα ν τς πείσει ν προσφέρουν θυσία στ εδωλα. ποσχέσεις κα πειλς συντρίφτηκαν µπροστ στ σταθερότητα τς πίστεως τν γυναικν κα γρήγορα διδάχτηκε, τι σταυρς µπορε ν΄ ναδεικνύει κα γυνακες γενναιότερες π νδρες. Τότε παρχος διέταξε ν θανατωθον λοι δι πείνας κα δίψας. Μέρες λόκληρες µειναν νηστικο κα γυµνοί, κτεθειµένοι στν ψυχρ χειµνα. Προκλητικότατα ο στρατιτες πιναν κα τρωγαν τ καλύτερα φαγητ µπροστά τους. Ατο µως, µ θερµ κα διάλειπτη προσευχ κα δέηση πρς τν Χριστό, ντιµετώπιζαν τν φρικτ κα περάνθρωπη δοκιµασία. Τελικά, νδρες κα γυνακες, πέθαναν παρασάλευτοι στν πίστη τους, ψάλλοντες τ νοµα το ησο Χριστο.

 

γιος Πλούταρχος, ρχιεπίσκοπος Κύπρου

Βλέπε σχετικς Α.Χ.Ε.Χ.

 

γιος Χριστοφόρος π τν ώµη

Μαρτύρησε δι ξίφους.

 

γιος Κόνων π τν ώµη

Μαρτύρησε δι πνιγµο µέσα στ θάλασσα.

 

γιος Νόννος

µνήµη του ναφέρεται στ εροσολυµιτικ Κανονάριο σελ. 95. Γιορτάζεται π τν κκλησία τν εροσολύµων στν ναό, πο βρίσκεται στ ρος τν λαιν. Στος συναξαριστς ναφέρεται τι, τ ατ µέρ τς µετ φιλανθρωπίας πενεχθείσης µν φοβερς πειλς κα νάγκης, ν τ τν βαρβάρων πιδροµ, τε µέλλοντας πάντας µς π᾿ ατν δικαίως αχµαλωτίζεσθαι κα φόν µαχαίρας παραδίδοσθαι, οκτίρµων κα φιλάνθρωπος Θεός, δι σπλάχνα λέους Ατο, παρ᾿ λπίδα πάντας µς λυτρώσατο.

 

γιος Μρκος πο µαρτύρησε στ Χίο

Γεννήθηκε στ Σµύρνη. πατέρας του καταγόταν π τν Θεσσαλονίκη κα νοµαζόταν Χατζ Κωνσταντής, δ µητέρα του π τν Σµύρνη κα νοµαζόταν Μαρία. διος παντρεύτηκε τ τος 1788. Μπλέχτηκε µως στν φεσο µ µία ξένη χριστιαν γυνακα, τος πιασε π΄ ατοφώρ γς κα στ κριτήριο µπροστ ρνήθηκαν τν Χριστό. Μρκος, γρήγορα ασθάνθηκε τύψεις συνειδήσεως γι τν ξωµοσία του, πγε µ δάκρυα κα ξοµολογήθηκε σ κάποιο πνευµατικό, ποος τος διευκόλυνε ν φύγουν στ Σµύρνη. π κε, φο πιβιβάστηκαν σ πλοο πο πήγαινε στν Τεργ
έστη, τ 1792, ποβιβάστηκαν στ Βενετία, που χρίστηκαν µ γιο Μύρο, κοινώνησαν κα παντρεύτηκαν. ργότερα, Μρκος, φο περιπλανήθηκε σ διάφορους τόπους, ποφάσισε ν µαρτυρήσει γι τν χριστιανικ πίστη κα πέστρεψε στ Χίο κα π κε στν φεσο. Στν πόλη ατ συνάντησε τν πνευµατικό του κα ξοµολογήθηκε τν πόθο του, λλ΄ πνευµατικός του τν πέτρεψε, λόγω νοικοδοµήσεως το νέου Ναο κα το πρόσφατου τότε µαρτυρίου το γίου Νεοµάρτυρα Γεωργίου· ο Τορκοι ταν πολ ξαγριωµένοι κα θ γκρέµιζαν τν Να ατό. πότε µάρτυς ναγκάσθηκε ν πιστρέψει στ Χίο. κε, φο προσευχήθηκε κα κοινώνησε τν χράντων µυστηρίων, πγε στ κριτήριο, που µ θάῤῥος κήρυξε τν χριστιανική του πίστη. Παρ τς κολακεες το κριτ, µάρτυρας παρέµεινε µετάπειστος. Τότε τν κλεισαν στ φυλακή, που πέστη σκληρ κα νελέητα βασανιστήρια. ταν γι δεύτερη φορ τν δήγησαν στν κριτή, Μρκος κα πάλι µολόγησε τν Χριστό. Ο Τορκοι ξαγριωµένοι τν γκρέµισαν π τς σκάλες κα τν κλεισαν πάλι στ φυλακή, που ατ τν φορ τν βασάνισαν κόµα πι φρικτά. λλ΄ Μρκος, ντ ν γογγύζει, ψαλλε εχαριστηµένος. Ο χριστιανο τς Χίου, ταν µαθαν τν ποµον το µάρτυρα, ρχισαν ν νηστεύουν κα ν προσεύχονται στν Θεό, γι ν τν νισχύσει στν µαρτυρικό του γνα. Μρκος φο κοινώνησε κα πάλι τν χράντων µυστηρίων µέσα στ φυλακή, γι τρίτη φορ µολόγησε τν Χριστ µπροστ στν κριτή. πότε τν δήγησαν στν τόπο τς κτέλεσης κα τν ποκεφάλισαν στς 5 ουνίου 1801, µέρα Τετάρτη κα ρα 02.00΄ τ πρω στ Χίο. Τότε λοι ο Χριστιανο τς Χίου ψαλλαν µνους εχαριστήριους στν Θε γι τν λαµπρ µαρτυρία το Νεοµάρτυρα Μάρκου.

 

γιος Θεόδωρος Γιαροσλαβίδης Δούκας (Ῥῶσος)

 

σιος Θεόδωρος πίσκοπος Τύρου

Σ. Εστρατιάδης στ γιολόγιό του, ναφέρει γι τν σιο ατό, τ ξς: « γνωστος ες τος Συναξαριστς κα τ Μηναα ναφέρεται ες τν Πατµιακν κώδ. 266, οτω: «Τ ατ µέρ θλησις το γίου µάρτυρος Θεοδώρου. Οτος πίσκοπος γεγονς Τύρου, ρχαος νρ κα πνευµατοφόρος ν τος χρόνοις Λικινίου κα Κωνσταντίνου γεγονώς. Οτος π διωγµο Διοκλητιανο κα Μαξιµιανο, καταλιπν τν δίαν παροικίαν, πείη ν τ δυσσουπόλει κκε διεσώθη κα µετ τν τελευτν τν τυράννων κατέλαβε τν δίαν πόλιν Τύρον κα ν θύνων τν κκλησίαν µέχρι ουλιανο του Παραβάτου· κα πάλιν κατέλαβε τν δυσσούπολιν κα πολλος κινδύνους ποµείνας τας βασάνοις ναπέθανεν ν γήρει βαθυτάτω, ζήσας ρζ΄ τη. Οτος κα συγγράµµατα καταλέλοιπε, γέγονε δ κα πολς τ δι τν εφυΐαν κα πιµέλειαν, ωµαϊκήν τε κα λληνικν γλσσαν πισταµένος».

Μοιραστείτε το άρθρο:
Share on email
Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on whatsapp
Share on linkedin
Share on skype
Share on print

Ένα κάθε μέρα

20 Οκτωβρίου 2020

Σοφία και πείρα

Ο λόγγος έχει αυτιά κι ο κάμπος έχει μάτια.

παροιμία

Τεύχος Π.τ.Ν. Αυγούστου - Σεπτεμβρίου 2020

Γίνε και εσύ συνδρομητής !

Πρόσφατες αναρτήσεις

Το συναξάρι της ημέρας

Φιλικές Ιστοσελίδες