«Στην ανθισμένη αμυγδαλιά/ δε λένε τόσα τα πουλιά/ όσα η καρδιά μου νιώθει./ Κι ουδέ μπορούν να σου τα πουν/ τριγύρω σου ως φτεροκοπούν/ οι ακοίμητοι μου πόθοι».