Ο Άγιος της δασικής υπηρεσίας

Ίσως έπαιξε κάποιο ρόλο ο τόπος που γεννήθηκε, ίσως η πορεία της ζωής του.

Γεννημένος στο Μέγα Δένδρο της Αιτωλίας ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός αγάπησε ιδιαίτερα τα δέντρα και η ζωή και δράση του συνδέθηκε μ’ αυτά. Μόνασε στην Ιερά Μονή Φιλοθέου στο Άγιο Όρος, που περικλείεται από καταπράσινα δάση. Όταν ξεκίνησε τις περιοδείες του, πέρασε πάλι μέσα από δασωμένα βουνά και λαγκάδια. Κάθε τόσο έστηνε έναν υπαίθριο άμβωνα κάτω από δασιά φυλλώματα δέντρων και ξεκινούσε το κήρυγμά του, που ξεκούραζε και φώτιζε ψυχές.

Υπάρχουν ακόμη στη χώρα μας δέντρα με σημάδια του περάσματος του Αγίου.

Ο χιλιόχρονος πλάτανος του Ηλιοχωρίου Ιωαννίνων,
στη σκιά του οποίου κάθισε ο Άγιος διδάσκοντας.

Άνω Μηλιά Πιερίας

Στα Πιέρια όρη, σε υψόμετρο 1.000 μ., βρίσκεται ο ιστορικός οικισμός της Άνω Μηλιάς. Οι κάτοικοι της περιοχής αναφέρουν ως μεγάλη ευλογία για τον τόπο τους το γεγονός ότι πέρασε από εκεί ο μεγάλος Ιεραπόστολος. Στον αυλόγυρο του παλιού Ναού της Αγίας Παρασκευής ο Άγιος συγκέντρωσε τους κατοίκους και τους μίλησε για την πίστη των Πατέρων τους και για την ελπίδα της ελευθερίας. Ορατό σημείο και ανάμνηση της επισκέψεώς του κρατούν τον σιδερένιο σταυρό που έμπηξε στη διχάλα ενός πεύκου. Είναι θαυμαστό ότι ο Σταυρός μέχρι σήμερα έμεινε αναλλοίωτος. Κάθε χρόνο, την παραμονή της γιορτής του Αγίου, γίνεται Εσπερινός στο εκκλησάκι στη σκιά του δέντρου αυτού, και ανήμερα Θεία Λειτουργία, με πλήθος κόσμου.

 

Πολυδένδρι Ημαθίας

Οι κάτοικοι της περιοχής αναφέρουν: Γύρω στα 1775 ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός πηγαίνοντας προς τη Βέροια, πέρασε από την Κόκοβα, που τότε ήταν κεφαλοχώρι. Τον καιρό εκείνο το χωριό απειλούνταν από φονική λοιμώδη ασθένεια, η οποία είχε πάρει διαστάσεις επιδημίας και ο κόσμος είχε τρομοκρατηθεί. Ο Πατροκοσμάς κλήθηκε να βοηθήσει. Έκανε τότε το εξής: Έμπηξε τέσσερις σιδερένιους σταυρούς σε δέντρα περιμετρικά του χωριού, κατά τέτοιον τρόπο, ώστε αφενός να σχηματίζουν μεταξύ τους ένα νοητό σταυρό, αφετέρου οι κάτοικοι να έχουν οπτική επαφή με τους σταυρούς, ώστε ατενίζοντάς τους να παίρνουν δύναμη!

Ένας από τους σταυρούς αυτούς βρέθηκε το 2011, ενσωματωμένος μέσα σε κλωνάρι μιας αιωνόβιας βελανιδιάς που δέσποζε στον περιβάλλοντα χώρο του ναού του Αγίου Αθανασίου. Ο σταυρός αυτός τον Ιανουάριο του 2012 παραδόθηκε στον Μητροπολίτη Βεροίας και σήμερα φυλάσσεται στο μοναστήρι της Παναγίας Δοβρά. Στη θέση του στη βελανιδιά τοποθετήθηκε ομοίωμά του.

* * *

Δίδασκε τους Έλληνες να αγαπούν τα δένδρα. Τους μάθαινε να εμβολιάζουν τα άγρια δέντρα και να τα κάνουν ήμερα και καρποφόρα. Έμεινε χαρακτηριστικός ο λόγος του, που είναι διδαχή και προφητεία συνάμα: «Θα ᾿ρθει καιρός που οι άνθρωποι θα μείνουν πτωχοί, γιατί δεν θα ᾿χουν αγάπη στα δένδρα».

 

Η ιδιαίτερη αυτή σχέση του Αγίου με τα δέντρα κίνησε το ενδιαφέρον των υπαλλήλων και εργαζομένων της Δασικής Υπηρεσίας, οι οποίοι είχαν από καιρό επιθυμία να αποκτήσουν προστάτη Άγιο. Απαντώντας σε αίτημά τους ο Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος κυρός Χριστόδουλος, έγραψε το 2006 επιστολή, στην οποία ανέφερε μεταξύ άλλων:

«…τον ισαπόστολο, τον εθναπόστολο, τον ιερομάρτυρα Κοσμά τον Αιτωλό… πράγματι αξίζει εσείς οι Δασικοί να τον έχετε προστάτη Άγιόν σας, πρότυπο στη ζωή και στα έργα σας, εικόνισμα σε όλες τις υπηρεσίες σας. Ήταν εκείνος ο Άγιος που έζησε μέσα στη φύση, την αγάπησε τόσο πολύ, γιατί έβλεπε σ’ αυτή το υπέροχο της θείας Δημιουργίας, μίλησε ακόμη για το φυσικό περιβάλλον, χρησιμοποίησε στις διδασκαλίες και στις προφητείες του παραδείγματα από την όλη χλωρίδα και πανίδα, μα και άφησε να πετάξει στον ουρανό η τελευταία του πνοή κοντά σ’ ένα δένδρο…».

Στις 27 Αυγούστου 2009 η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος ενέκρινε το αίτημα της Δασικής Υπηρεσίας και ορίσθηκε ο Άγιος Ιερομάρτυς Κοσμάς ο Αιτωλός ως Προστάτης των υπαλλήλων της.

Οδοιπόρος

 

«Πρός τή ΝΙΚΗ», Νοέμβριος 2019

Μοιραστείτε το άρθρο:
Share on email
Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on whatsapp
Share on linkedin
Share on skype
Share on print
Σχόλια:

Αφήστε μια απάντηση

Ένα κάθε μέρα

26 Οκτωβρίου 2020

28η Οκτωβρίου 1940 – 80 χρόνια

«Κάθε δυσκολία ξεπερνιέται με το χαμόγελο, το αστείο, την αισιοδοξία, κυρίως με την πίστη στη βοήθεια της Παναγίας. Έτσι μένουμε σταθεροί κι αμετακίνητοι στο "ΟΧΙ!"».

(Από τα Ημερολόγια Ελλήνων στρατιωτών του Μετώπου)

Τεύχος Π.τ.Ν. Αυγούστου - Σεπτεμβρίου 2020

Γίνε και εσύ συνδρομητής !

Πρόσφατες αναρτήσεις

Το συναξάρι της ημέρας

Φιλικές Ιστοσελίδες